Την Δευτέραν, 8ην /21ην Νοεμβρίου 2011, εωρτάσθη η εορτή των Αγίων Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ εις τον ιερόν ναόν του Αρχαγγέλου Μιχαήλ της Ιεράς Μονής του Πατριαρχείου εις Ιόππην –Γιάφφαν παρά το Τελ -Αβίβ.
Η ιερά αυτή Μονή είναι παραθαλασσία εις τον τόπον, ένθα ο Απόστολος Πέτρος είδε το όραμα της σινδόνης μετά των ακαθάρτων ζώων και ήκουσε της φωνής: «λάβε και φάγε, α ο Θεός εκαθάρισε συ μη κοίνου», ( Πραξ, 11,7), διδασκόμενος από Θεού δια τούτου, ότι η Εκκλησία οφείλει να εξέλθη εκ του στενού κύκλου του Ιουδαϊσμού και να ανοίξη τας πύλας αυτής και προς τα έθνη, όπως και εγένετο με πρώτον τον Κορνήλιον τον εκατόνταρχον εκ της Καισαρείας. (Πραξ, κεφ. 10).
Η εν λόγω Μονή παρέμεινε ανέκαθεν πνευματικόν κέντρον της Ελληνοφώνου και Αραβοφώνου Κοινότητος του Πατριαρχείου εις Ιόππην και κόμβος διακινήσεως ανθρώπων, προσκυνητών κυρίως, και εμπορευμάτων εις χρόνους, κατά τους οποίους ο λιμήν της Ιόππης ευρίσκετο εις χρήσιν, παραχωρήσας έπειτα την θέσιν αυτού εις αυτόν της Χάϊφας.
Εις τον ιερόν τούτον Ναόν του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, καέντα τελείεως κατά το έτος 1958 και ανακαινισθέντα εκ βάθρων δαπάναις του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιόππης κ. Δαμασκηνού από του 1994 και εξής, ετέλεσε την θείαν Λειτουργίαν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, μετά την υπό των Προσκόπων μετά μουσικής και τυμπάνων υποδοχήν Αυτού προ της εισόδου της Μονής, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού και των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Κωνσταντίντης κ. Αριστάρχου, Θαβωρείου κ. Μεθοδίου, Ιόππης κ. Δαμασκηνού και Ιορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, των εξ Ελλάδος παρεπιδημούντων Αρχιερέων, Μητροπολίτου Κοζάνης κ. Παύλου και Εδέσσης κ. Ιωήλ, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, του Εξάρχου του Πατριαρχείου εις Μόσχαν Αρχιμανδρίτου π. Στεφάνου, του ηγουμένου της Ρέμλης Αρχιμανδρίτου π. Νήφωνος και της Κανά της Γαλιλαίας Αρχιμανδρίτου π. Δοσιθέου και της Λύδδης Αρχιμανδρίτου π. Σωφρονίου, του παρεπιδημούντος Πρωτοσυγκέλου της Μητροπόλεως Φλωρίνης π. Ιουστίνου και του Πρωτοψάλτου της Μητροπόλεως Εδέσσης Αρχιμανδρίτου π. Στεφάνου του ιερέως της Κοινότητος της Ιόππης π. Κωνσταντίνου και άλλων εγγάμων ιερέων και ιεροδιακόνων.
Πολύς λαός Αραβοφώνων, Ρωσσοφώνων και Ρουμανοφώνων επλήρωσε τον ιερόν Ναόν και μετέσχεν εν κατανύξει της θείας Λειτουργίας, ψαλλούσης βυζαντινώ τω ύφει αραβιστί της χωρωδίας της Ιόππης και ελληνιστί της χορωδίας του Ναού της Αναστάσεως υπό τον πρωτοψάλτην κ. Χαραλάμπον Βακάκην.
Εις το ευσεβές τούτο εκκλησίασμα εκήρυξε τον θείον λόγον η Α.Θ.Μ. περί του έργου των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και πασών των επουρανίων Δυνάμεων, εχοντα ως έπεται:
«Έθου των κτισμάτων σου αρχήν, ουσίαν την ασώματον, Ποιητά των αγγέλων, τον άχραντόν του θρόνον κυκλούσαν κραυγάζειν σοι: Άγιος, Άγιος, Άγιος ει Θεέ Παντοκράτορ», λέγει μελωδικώς ο εν αγίοις Πατήρ ημών Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.
Ευλαβείς Χριστιανοί.
Σήμερον ο χορός των αγγέλων μυστικώς πανηγυρίζει εν ουρανοίς η δε Εκκλησία του Χριστού αγάλλεται επί γης. Και τούτο διότι σήμερον ο θεοχώρητος ναός, δηλονότι η Θεοτόκος Μαρία εν ναώ Κυρίου προσάγεται και Ζαχαρίας ταύτην υποδέχεται, αλλά και διότι σήμερον εορτάζομεν την ιεράν Σύναξιν των νοερών και αΰλων δυνάμεων, δηλονότι των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών αγίων ασωμάτων και ουρανίων ταγμάτων.
Η Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά ιδιαιτέρως τα ουράνια τάγματα των Αγγέλων, των οποίων η ουσία είναι ασώματος κατά τον Άγιον Ιωάννην τον Δαμασκηνόν, λέγοντα: «Άγγελος τοίνυν εστίν ουσία νοερά, αεικίνητος, αυτεξούσιος, ασώματος, Θεώ λειτουργούσα, κατά χάριν εν τη φύσει το αθάνατον ειληφυία, ης ουσίας το είδος και το όρον μόνος ο Κτίστις επίσταται. Ασώματος δε λέγεται και άϋλος, όσον προς ημάς. Παν γαρ συγκρινόμενον προς Θεόν τον μόνον ασύγκριτον παχύ τε και υλικόν ευρίσκεται, μόνον γαρ όντως άϋλον το θείον εστι και ασώματον. «Έστι τοίνυν», συνεχίζει ο ιερός Πατήρ, «φύσις λογική νοερά τε και αυτεξούσιος, τρεπτή κατά γνώμην, ήτοι εθελότρεπτος παν γαρ κτιστόν και τρεπτόν μόνον δε το άκτιστον άτρεπτον και παν λογικόν αυτεξούσιον. Ως μεν ουν λογική και νοερά αυτεξούσιος εστιν, ως δε κτιστή τρεπτή έχουσα εξουσίαν και μένειν και προκόπτειν εν τω αγαθώ και επί το χείρον τρέπεσθαι».
Τιμά ιδιαιτέρως τα τάγματα των αγγέλων και αρχαγγέλων η Εκκλησία μας, διότι κατά τον θείον Παύλον: «Ούτοι πάντες εισί λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν», (Εβρ. 1, 14).
Με άλλα λόγια, οι αγγελοι είναι πνεύματα προορισμόν έχοντα να λειτουργώσιν. «Όρα», λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «πόσον προς αυτόν των αγγέλων το μέσον όπου γε ο μεν (δηλ. ο Θεός) κάθηται άνω, οι δε άγγελοι λειτουργούσιν αυτώ κάτω». Ο δε Παύλος δεν λέγει εν τούτοις λειτουργικά πνεύματα των ανθρώπων, αλλά «των αγγέλων λειτουργία το διακονείν τω Θεώ εις σωτηρίαν ημετέραν», παρατηρεί ο ιερός Χρυστόστομος.
Κατά δε τον Ιωάννην Δαμασκηνόν, οι Άγγελοι είναι ισχυροί και έτοιμοι δια την εκπλήρωσιν του θείου θελήματος και ευρίσκονται αμέσως παντού, όπου τους καλεί το θείον νεύμα, με την ταχύτητα της φύσεως και φυλάσσουν μέρη της γης και ηγούνται εις έθνη και τόπους, όπως διετάχθησαν από τον Δημιουργόν, και οικονομούν αυτά τα οποία μας αφορούν και μας βοηθούν. Αλλά κατά το θείον θέλημα και πρόσταγμα είναι πάνω από εμάς και πάντοτε ευρίσκονται κοντά εις τον Θεόν.
«Ισχυροί και έτοιμοι προς την του θείου θελήματος εκπλήρωσιν και πανταχού ευθέως ευρισκόμενοι, ένθα αν η θεία κελεύση επίνευσις τάχει φύσεως και φυλάττοντες μέρη της γης και εθνών και τόπων προϊστάμενοι, καθώς υπό του Δημιουργού ετάχθησαν και τα καθ’ ημάς οικονομούντες και βοηθούντες ημίν πάντως δε ότι κατά το θείον θέλημα τε και πρόσταγμα υπέρ ημάς όντες αεί τε περί Θεόν υπάρχοντες».
Είναι οι αγγελοι πάνω από μας και πάντοτε ευρίσκονται κοντά εις τον Θεόν. «Υπέρ υμάς όντες αεί τε περί Θεόν υπάρχοντες», διότι εν ουρανώ διατρίβουσι και εν έργον έχουσι, υμνείν τον Θεόν και λειτουργείν τω θείω αυτού θελήματι. Αυτήν ακριβώς την διακονίαν και το έργον των Αγγέλων επιβεβαιώνει και ο Προφητάναξ Δαβίδ ψάλλων: «Ο ποιών τους αγγέλους Αυτού πνευματα και τους λειτουργούς Αυτού πυρός φλόγα», (Ψαλμ. 103,40). Αξιοσημείωτον τυγχάνει και το γεγονός «ότι προ πάσης κτίσεως εγένοντο οι άγγελοι», ως υποστηρίζει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός επικαλούμενος τον άγιον Γρηγόριον τον Θεολόγον, κατά τον οποίον: «Πρώτον ο Θεός εννοεί τας αγγελικάς δυνάμεις και ουρανίους και το εννόημα έργον ην». Πρώτα σκέφτεται ο Θεός τις αγγελικές και ουράνιες δυνάμεις και η σκέψις αυτή έγινε έργον. «Έπρεπε γαρ πρώτον την νοεράν ουσίαν κτισθήναι και ούτω την αισθητήν και τότε εξ αμφοτέρων τον άνθρωπον».
Ο δε άνθρωπος και οι άγγελοι, αγαπητοί μου, συναπετέλεσαν την Εκκλησίαν των επουρανίων και επιγείων εν τω προσώπω του ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ως ψάλλει και ο υμνωδός Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός: «Σε τον αρρήτως ενώσαντα τοις επουρανίοις, Χριστέ, τα επίγεια και μίαν Εκκλησίαν αποτελέσαντα αγγέλων και ανθρώπων, ακαταπαύστως μεγαλύνομεν». (Ωιδή θ’).
Οι σήμερον τιμώμενοι λειτουργικώς τε και ευχαριστιακώς άγιοι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ, ως προεξάρχοντες των εννέα ταγμάτων, δηλονότι των Σεραφείμ, Χερουβίμ, Θρόνων Κυριοτήτων, Εξουσιών, Αρχών, Δυνάμεων Αρχαγγέλων και Αγγέλων διατρανώνουν την θεανθρώπινον υπόστασιν της Εκκλησίας, η οποία διακρίνεται εξ ορατήν και αόρατον, εις επίγειον και ουράνιον, εις στρατευομένην και θριαμβεύουσαν πολιτείαν.
Της πολιτείας δε ταύτης μέμνηται ο Απόστολος Παύλος λέγων: «Ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μένουσαν επιζητούμεν», (Εβρ. 13,14) και αλλαχού: «ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει, εξ ου και σωτήρα απεκδεχόμεθα Κυριον Ιησούν Χριστόν, ος μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών εις το γενέσθαι αυτό σύμμορφον τω σώματι της δόξης αυτού κατά την ενέργειαν του δύνασθαι αυτόν και υποτάξαι αυτώ τα πάντα», (Φιλιπ. 3, 20-21).
«Εθεώρουν», λέγει ο Κύριος, «τον Σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα. Ιδού δίδωμι υμίν την εξουσίαν του πατείν επάνω όφεων και σκορπίων και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού… πλην εν τούτω μη χαίρετε, ότι τα πνεύματα υμίν υποτάσσεται· χαίρετε δε ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοις ουρανοίς», (Λουκ. 10, 18-20). Χαίρετε, διότι τα ονόματά σας, λόγω της πίστεώς σας εγράφησαν εις τους ουρανούς και είσθε εκεί πολιτογραφημένοι με όλα τα δικαιώματα της απολαύσεως των αγαθών της επουρανίου πολιτείας και βασιλείας.
Αυτής ακριβώς της χαράς, της εκπηγαζούσης εκ της εγγραφής των ονομάτων αυτών εν τοις ουρανοίς η καλλίτερον ειπείν εκ της ακαταπαύστου λειτουργίας αυτών της θείας δόξης, πεπλήρωνται και τα τάγματα των Αγίων Αγγέλων και δη ο διαπρεπέστατος αυτών ταξίαρχος Αρχάγγελος Μιχαήλ. Ούτος, ο παναοίδιμος, ως μας πληροφορεί ο Συναξαριστής αυτού, «την προς τον Δεσπότην Χριστόν τον Θεόν ημών ευγνωμοσύνην ως πιστός οικέτης διαφυλάττων και περί το ανθρώπινον ημών γένος πολλήν την κηδεμονίαν επιδεικνύμενος των νοερών και αρχαγγελικών τάξεων πρωτεύειν ετάχθη παρά του Παντοκράτορος. Ιδών γαρ τον αποστάτην, δηλονότι τον Σατανάν τον ως αστραπήν πεσόντα εκ του ουρανού, (Λουκ. 10,18), συνήγαγεν ο αρχάγγελος Μιχαήλ τους των αγγέλων χορούς και ειπών, Πρόσχωμεν, ύμνησε μετά φωνής τον των όλων Κύριον λέγων: «Άγιος, Άγιος, Άγιος ει, Θεέ Παντοκράτορ».
Τους προκρίτους και αρχηγούς των Αγγέλων, Γαβριήλ τον μυσταγωγόν της του Θεού σαρκώσεως και Μιχαήλ, τον Ταξιάρχην των αΰλων ταγμάτων, θερμώς ικετεύσωμεν και μετά του υμνωδού είπωμεν: «Θεοχαρίτωτε Αγνή, ευλογημένη Θεοτόκε, Τον δια σπλάχνα οικτιρμών εκ σου τεχθέντα, συν ταις άνω Δυνάμεσι και τοις Αρχαγγέλοις και πάσι τοις ασωμάτοις, υπέρ ημών δυσώπει ακαταπαύστως, δούναι ημίν προ του τέλους συγχώρησιν και ιλασμόν αμαρτιών και βίου επανόρθωσιν, όπως εύρωμεν έλεος και ειρήνην». Αμήν.
Εις την θείαν Λειτουργίαν προσετέθη Δοξολογία ως δέησις προς τον Θεόν δια την προστασίαν των Ενόπλων Ελληνικών Δυνάμεων, ταις πρεσβείαις των Αρχαγγέλων. Εις αυτήν ως και εις την θείαν Λειτουργίαν ήσαν παρόντες ο Πρέσβυς της Ελλάδος εις το Ισραήλ κ. Κυριακός Λουκάκης μετά του προσωπικού της Πρεσβείας.
Την θείαν Λειτουργίαν ηκολούθησε δεξίωσις εις το ηγουμενείον και γεύμα εις την τράπεζαν της Μονής, παρατεθέν υπό του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιόππης κ. Δαμασκηνού.
Η εορτή των Αγίων Αρχαγγέλων εωρτάσθη ωσαύτως πανηγυρικώς και εις την ιεράν Μονήν εις την Παλαιάν Πόλιν των Ιεροσολύμων ένθα ηγουμενεύει ο Αρχιμανδρίτης π. Δημήτριος, γραμματεύς της Αγίας και ιεράς Συνόδου.
Εις τον Εσπερινόν της παραμονής της εορτής προεξήρξεν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, εις τον Όρθρον δε και την θ. Λειτουργίαν ανήμερα της εορτής προεξήρξεν ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, συλλειτουργούντων αυτώ Ιερομονάχων και Ιεροδιακόνων και μετέχοντος εν ευλαβεία πυκνού εκκλησιάσματος. Την θείαν Λειτουργίαν ηκολούθησε δεξίωσις εις το ηγούμενείον.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες και το video βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/11/21/4653/