Η Γ’ Κυριακή των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ως η Κυριακή της προσκυνήσεως του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού δια την ενίσχυσιν προς συνέχισιν της ασκήσεως της νηστείας, εορτάζεται εις το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων εις τας Μονάς και τους Ναούς αυτού, κυρίως όμως ως Παρρησία με πάσαν μαγαλοπρέπειαν εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως. Συμφώνως προς την τάξιν ταύτην εωρτάσθη και εφέτος η εν λόγω μεγάλη εορτή δια της αναγνώσεως της Θ’ ώρας εις τον Μοναστηριακόν Ναόν των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης την Κυριακήν, 14ην /27ην Μαρτίου 2011. Αύτη είναι η τάξις της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος, αφ’ ενός μεν δια να δηλώνεται δια της Θ’ ώρας η Μοναστηριακή ιδιότης αυτής, αφ’ ετέρου δια της συμμετοχής αυτής εν συνεχεία εις τον Εσπερινόν εν τω Ναώ της Αναστάσεως να δηλώνεται η ιδιότης αυτής ως φρουρού των Παναγίων Προσκυνημάτων.
Μετά την ανάγνωσιν της Θ’ ώρας των κωδώνων κρουομένων πανηγυρικώς εις τον Αγιοταφιτικόν εμβατήριον ρυθμόν.εγένετο η κάθοδος δια της χριστιανικής οδού εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως. Έμπροσθεν του Προσκυνήματος της Αγίας Αποκαθηλώσεως εγένετο η προϋπάντησις του προεξάρχοντος του Εσπερινού, της Α.Θ.Μ. του Πατρός ημών και Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, εν συνεχεία το θυμίαμα υπ’ Αυτού, η προσκύνησις υπ’ Αυτού και υπό των Αρχιερέων. Εν συνεχεία ο Μακαριώτατος προσεκύνησε εις τον Πανάγιον Τάφον και εστάθη παρά τον λίθον του Αγγέλου έως ότου, διερχόμενοι ενώπιον Αυτού και υποκλινόμενοι οι Αρχιερείς και οι Ιερομόναχοι, προσεκύνησαν.
Κατόπιν τούτου έλαβε χώραν ο Μέγας Εσπερινός εις το Καθολικόν μετά Μεγάλου Θυμιάματος έναντι του Αγίου Τάφου ανά τα προσκυνήματα, των Ανοιξανταρίων και Αρτοκλασίας.
Του Εσπερινού τελεσθέντος και των κωδώνων του Ναού της Αναστάσεως κρουομένων, εγένετο επίσημος άνοδος προς το Πατριαρχείον.
Την πρωΐαν της Κυριακής μετά την ακολουθίαν εις τον μοναστηριακόν Ναόν των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης την 7.00 π.μ. ώραν, εγένετο επίσημος κάθοδος των Αγιοταφιτών εις τον Ναόν της Αναστάσεως.
Άμα τη προσκυνήσει του Μακαριωτάτου εις την Αγίαν Αποκαθήλωσιν και τον Πανάγιον Τάφον, εγένετο η είσοδος εις το Καθολικόν.
Ενταύθα ενεδύθη η Α.Θ.Μ., οι Αρχιερείς και το Ιερατείον, των σημάντρων κρουομένων. Ευθύς μετά τούτο, ήρξατο η θ. Λειτουργία εις τον Πανάγιον Τάφον προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου και συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου και των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Θαβωρίου κ. Μεθοδίου και Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, Ιερομονάχων και διακόνων και ψαλλόντων των ιεροψαλτών του Παναγίου Τάφου του πρωτοψάλτου Αρχιμανδρίτη π. Αριστοβούλου και του Λαμπαδαρίου κ. Χαραλάμπους Βακάκη.
Της θ. Λειτουργίας απολυθείσης, εγένετο η λιτανεία, των Αρχιερέων και των Ιερέων κρατούντων μικρούς τιμίους σταυρούς ανά χείρας, και του Μακαριωτάτου και των Αρχιερέων φερόντων εκ περιτροπής τον μεγάλον τίμιον σταυρόν επί κεφαλής, τρις πέριξ του Ιερού Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου και άπαξ ανά τα Προσκυνήματα, ευθύς δε μετά ταύτην, η είσοδος εις το Καθολικόν, εν ω εψάλλετο «τις Θεός Μέγας, ως ο Θεός ημών…».
Μετά την επίσημον άνοδον εις το Πατριαρχείον κατά την εν αυτώ δεξίωσιν ο Μακαριώτατος προπίνων είπε τα κάτωθι:
«Παράδεισος άλλος εγνώσθη η Εκκλησία ως πριν ξύλον έχουσα ζωηφόρον, τον Σταυρόν Σου, Κύριε, εξ ου δια προσψαύσεως αθανασίας μετέχομεν».
Το θείον μυστήριον της πίστεώς μας, εις Χριστόν εσταυρωμένον και αναστάντα γίνεται κατανοητόν δια της Εκκλησίας και εντός του χώρου αυτής. Και τούτο διότι η Εκκλησία ούσα το σώμα του Χριστού αναδεικνύεται ως ο Παράδεισος του νέου Αδάμ, «ξύλον έχων ζωηφόρον του Σταυρού αυτού».
Εάν η ενσάρκωσις του Θεού Λόγου εκ της αειπαρθένου Μαρίας αποτελεί μυστήριον μέγα, ο σταυρός του Χριστού αποτελεί κατά τον Θεόπνευστον Παύλον «Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον, Έλλησι δε μωρίαν». Εις δε τους πιστεύοντας, είτε Ιουδαίοι είναι, είτε Έλληνες (ειδωλολάτραι), ο Σταυρός είναι Θεού δύναμις, που αναγεννά και αγιάζει και Θεού σοφία, που φωτίζει κάθε πιστόν (Η’ Κυρ. 1,23-24). “Αυτοίς δε τοις κλητοίς, Ιουδαίοις τε και Έλλησι, Χριστόν Θεού δύναμιν και Θεού σοφίαν”.
Επειδή ακριβώς ο Σταυρός, δηλαδή η ενέργεια αυτού, αναβλύζει θείαν δύναμιν και θείαν σοφίαν, δια τούτο την προσκύνησιν αυτού προβάλλει η Εκκλησία μας εν τω μέσω του διανυομένου σταδίου της τεσσαρακονθημέρου Νηστείας. “Του ζωηφόρου σου Σταυρού”, λέγει ο υμνωδός, “την προσκυνήσιμον χαράν, σήμερον Χριστέ υπαντώντες, προπομπήν ποιούμεθα του Παναγίου Πάθους σου, ο εις σωτηρίαν του κόσμου εναπειργάσω Σωτήρ, ως παντοδύναμος”.
Και όντως εις σωτηρίαν του κόσμου εναπειργάσατο το σταυρικόν αυτού πάθος ο Σωτήρ ημών Χριστός διότι, κατά τον Άγιον Ιωάννην τον Δαμασκηνόν: «Δι’ουδενός γαρ ετέρου ο θάνατος κατήργηται, η του προπάτορος αμαρτία λέλυται, ο Άδης εσκύλευται … ει μη δια του Σταυρού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Δια σταυρού γαρ ταύτα πάντα κατώρθωται».
Με άλλα λόγια, δια του σταυρικού θανάτου του Σωτήρος ημών Χριστού κατηργήθη ο θάνατος της αμαρτίας, ως κηρύττει ο Απόστολος Παύλος λεγων, «ειδότες ότι Χριστός εγερθείς εκ νεκρών ούκέτι αποθνήσκει, θάνατος αυτού ουκέτι κυριεύει, (έχομεν δε την πεποίθησιν αυτήν, διότι γνωρίζομεν ότι ο Χριστός αναστηθείς εκ νεκρών δεν πεθαίνει πλέον, ο θάνατος δεν έχει πλέον εξουσίαν επ’αυτού και δεν δύναται να τον κυριεύση). (Ρωμ. 6,9).
“Όσοι δε εις Χριστόν εβαπτίσθημεν, Χριστόν ενεδυσάμεθα”, προσθέτει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, παραθέτων τους λόγους του Παύλου: “Όσοι γαρ εβαπτίσθημεν εις Χριστόν, φησίν ο Απόστολος εις τον θάνατον Αυτού εβαπτίσθημεν. Χριστός δε εστι Θεού δύναμις και σοφία. Ιδού ο θάνατος του Χριστού ήτοι ο Σταυρός την ενυπόστατον του Θεού σοφίαν και δύναμιν ημάς περιέβαλε”.
Επειδή λοιπόν ο θάνατος του Χριστού, δηλονότι ο Σταυρός, μας περιέβαλε με την ενυπόστατον σοφίαν και δύναμιν του Θεού, δια τούτο και προσκυνούμεν αυτόν, ίνα γίνωμεν μέτοχοι της θείας σοφίας και δυνάμεως.
Κατά την σημερινήν εορτήν, ως λέγει ο υμνωδός, “το προφητικόν πεπλήρωται λόγιον, ιδού γαρ προσκυνούμεν εις τον τόπον, ου έστησαν οι πόδες σου, Κύριε, κάι ξύλον σωτηρίας γευσάμενοι, των εξ αμαρτίας παθών, ελευθερίας ετύχομεν, πρεσβείαις της Θεοτόκου, μόνε φιλάνθρωπε”.
Τη θεία δυνάμει του Τιμίου Σταυρού αξίωσον ημάς, Χριστέ, όπως εορτάσωμεν και το μυστικόν Πάσχα, δι’ού ο Αδάμ επανήλθεν εις τον Παράδεισον, Αμήν. Έτη πολλά.
Ούτως έλαβε χώραν η μεγάλη αύτη εορτή εις τον τόπον της σταυρώσεως και της Αναστάσεως του Κυρίου υπό του Πατριαρχείου δια την στήριξιν του κλήρου και του λαού αυτού, την δόξαν του Θεού και τον έπαινον του ευλογημένου ημών γένους.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/03/27/3110/