Το Σάββατον, 18ην Σεπτεμβρίου /1ην Οκτωβρίου 2011, η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, προεξήρξε της πανηγύρεως της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού εις το παρεκκλήσιον της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, το ευρισκόμενον εις το εντός της Ναζαρέτ κτήμα του Πατριαρχείου, το γνωστόν υπό την επωνυμίαν «Κασρ-Ιλ-Μουτράν» / «Ο Πύργος του Δεσπότου».
Το κτήμα τούτο, ιδιοκτησία του Πατριαρχείου, περιεπλάκη ατυχώς κατά το παρελθόν εις ποικίλας δυσκολίας συμφωνίας μη συμφερούσης τω Πατριαρχείω, απενεπλάκη δε προσφάτως επί των ημερών του Μακαριώτατου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, δι’ ολοκληρώσεως της γενομένης κατά το παρελθόν συμφωνίας μετά τροποποιήσεων προς το συμφέρον του Πατριαρχείου και της εν Ναζαρέτ Κοινότητος αυτού. Η τροποποιηθείσα συμφωνία προβλέπει την ύδρυσιν Εκκλησίας και σχολείου και κατοικιών εις το κτήμα τούτο.
Εις το μέσον του κτήματος τούτου υπήρχε παρεκκλήσιον, ανεγηγερμένον υπό του Αγιοταφίτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ, του ιδιοκτήτου του κτήματος τούτου, εκ του οποίου και φέρει το όνομα Κασρ-Ιλ-Μουτράν / Πύργος του Δεσπότου.
Το παρεκκλήσιον τούτο, κρίμασι οις οίδε Κύριος, ήτο εγκαταλελειμμένον, ανοικτόν και ηρημωμένον, άχρις ου προ διετίας ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Θαβωρίου Όρους, Αρχιμανδρίτης π. Ιλαρίων, τη συνδρομή προσκυνητού εξ Ελλάδος, επιθυμούντος την ανωνυμίαν, ανεκαίνισε τούτο και παρέδωσεν εις το Πατριαρχείον προς χρήσιν λειτουργικήν.
Εις τούτο το παρεκκλήσιον δια δευτέραν φοράν από της ανακαινίσεως αυτού ετέλεσε την θείαν Λειτουργίαν ο Μακαριώτατος, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού και του εν Βηθλεέμ Πατριαρχικού Επιτρόπου Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, του Αρχιμανδρίτου π. Ιερωνύμου των ιερέων της Ναζαρέτ και των ομόρων πόλεων αυτής, ψαλλούσης της χορωδίας της Ναζαρέτ ομού μετά της χορωδίας της Άκκρης, διευθυνομένης υπό του εν Άκκρη Αρχιερατικού Επιτρόπου Αρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου.
Εις το εκκλησίασμα, το μετασχόν μετ’ ευλαβείας της θ. Λειτουργίας ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον ελληνιστί:
«Πάσα μεν ουν πράξις και θαυματουργία Χριστού μεγίστη και θεία και θαυμαστή, αλλά πάντων εστί θαυμαστότερον ο Τίμιος Αυτού Σταυρός». Με άλλα λόγια, κάθε πράξις και θαυματουργική ενέργεια του Χριστού, λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός είναι πολύ μεγάλη και θεία και θαυμαστή, αλλά το πιο θαυμαστόν από όλα είναι ο Τίμιος Σταυρός Του.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ευσεβείς προσκυνηταί,
ευλαβείς Χριστιανοί,
Το θαυμαστότερον τούτο γεγονός του Τιμίου Σταυρού του Σωτήρος ημών Χριστού πανηγυρίζει η αγία ημών Εκκλησία δια της σεβασμίου εορτής της Υψώσεως αυτού υπό του Αγίου Μακαρίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων, όταν ανεύρεν αυτόν η Αγία Ελένη κατά την προσκυνηματικήν της επίσκεψιν εις τους Αγίους Τόπους.
Πάντων δε εστί θαυμαστότερον ο Τίμιος του Χριστού Σταυρός, διότι, ως λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: «Δι’ ουδενός γαρ ετέρου ο θάνατος κατήργηται, η του προπάτορος αμαρτία λέλυται, ο άδης εσκύλευται, η ανάστασις δεδώρηται…ει μη δια του Σταυρού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Δια Σταυρού γαρ πάντα ταύτα κατώρθωται». «Όσοι γαρ εβαπτίσθημεν εις Χριστόν», φησίν ο απόστολος, «εις τον θάνατον Αυτού εβαπτίσθημεν. Όσοι δε εις Χριστόν εβαπτίσθημεν, Χριστόν ενεδυσάμεθα. Χριστός δε εστι Θεού δύναμις και σοφία». Ιδού ο θάνατος του Χριστού, ήτοι ο σταυρός της ενυποστάτου του Θεού σοφίας και δυνάμεως ημάς περιέβαλε». Το μυστήριον της Θείας Οικονομίας, δηλονότι η ενσάρκωσις του Θεού Λόγου, δεν εθεωρήθη τόσον μεγάλον σκάνδαλον η μωρία, όσον ο λόγος του Σταυρού, δια του οποίου εφανερώθη η δύναμις του Θεού, δηλαδή η νίκη κατά του θανάτου, της φθοράς και της του διαβόλου δουλείας.
Σήμερον ηξιώθημεν και ημείς, κλήρος τε και λαός να προσκυνήσωμεν αυτό τούτο το Τίμιον και σεβάσμιον ξύλον του Σταυρο, το αγιασθέν τη αφή του Αγίου Σώματος και αίματος του Χριστού εις τα σκηνώματα Αυτού, εις τον τόπον, ου έστησαν οι πόδες Αυτού, τουτέστιν εις τον σωτήριον Γολγοθάν και τον Ζωοποιόν Τάφον.
Το μέγα δε τούτο μυστήριον της σωτηρίας του ανθρώπου ολοκληρώνεται με τον σταυρικόν θάνατον του Θεού Λόγου και την εκ νεκρών Ανάστασιν Αυτού. Τούτο εξάλλου επιβεβαιούται και από το γεγονός ότι ο Απόστολος Παύλος κατηγορηματικώς λέγει: «Ημείς κηρύσσομεν Χριστόν εσταυρωμένον, Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον, Έλλησι δε μωρίαν», (Α’ Κορ. 1,23).
Όντως, αγαπητοί μου, ο Σταυρός του Χριστού αποτελεί σκάνδαλον και μωρίαν. Δια τους αρνουμένους την ύπαρξιν του Θεού και ειδικώτερον δια τους ερευνώντας το μυστήριον του Θεού και μάλιστα το μυστήριον της θείας εν Χριστώ Οικονομίας άνευ της δυνάμεως της πίστεως, «εκτός γαρ πίστεως», λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «αδύνατον σωθήναι. Πίστει γαρ πάντα τα τε ανθρώπινα τα τε πνευματικά συνίσταται…πίστει νοούμεν εκ του μη όντος εις το είνα ιτά πάντα τη του Θεού δυνάμει παρήχθαι. Πάντα τα τε θεία και τα ανθρώπινα, πίστει κατορθούμεν. Πίστις δε εστιν απολυπραγμόνητος συγκατάθεσις».
Η πίστις είναι μεν απολυπραγμόνητος συγκατάθεσις, δηλαδή χωρίς πολλήν εξέτασιν, αλλά σε θέματα και πράγματα, τα οποία αφορούν εις τα θεία, δηλονότι την του Θεού δύναμιν και ενέργειαν, «πάντα γαρ του Θεού υπέρ φύσιν εισί και λόγον και έννοιαν», διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ερμηνεύων το κήρυγμα του σοφού Παύλου εις την προς Κορινθίους αυτού επιστολήν: «Ο λόγος γαρ ο του σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστι. Γέγραπται γαρ απολώ την σοφίαν των σοφών και την σύνεσιν των συνετών αθετήσω», ( Ησ. 29,14). Και προσθέτει: «Επειδή γαρ εν τη σοφία του Θεού ουκ έγνω ο κόσμος δια της σοφίας του Θεού ευδόκησεν ο Θεός δια της μωρίας του κηρύγματος σώσαι τους πιστεύοντας», (Α’ Κορ. 1,18, 19-21).
Με άλλα λόγια, ο λόγος του σταυρού η καλλίτερον ειπείν η πίστις εις τον σταυρόν του Χριστού εμπεριέχει το κήρυγμα και την διδασκαλίαν της σωτηρίας του ανθρώπου. Και πιο συγκεκριμένα, εμπεριέχει τον τόπον και τον τρόπον της σωτηρίας του ανθρώπου. Και ο μεν τόπος η χώρος είναι ο Γολγοθάς, δηλαδή η Εκκλησία, εν ω επάγη ο Σταυρός και εχύθη το απολυμαντικόν του Θεού αίμα. Ο δε τρόπος είναι η βρώσις και η πόσις του Σώματος και του Αίματος του εκ νεκρών αναστάντος Χριστού τη δυνάμει του ζωοποιού Σταυρού.
Σταυρός του Χριστού, αγαπητοί μου, σημαίνει ταπείνωσις και μάλιστα άκρα ταπείνωσις: «Όστις δε υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται», (Ματ. 23,12). Αυτήν ακριβώς την δύναμιν του βάθους και του πλούτου της ταπεινώσεως ενσαρκώνει και ο Σταυρός του Χριστού, περί ου ο μέγας Παύλος κηρύττει: «και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Διο και ο Θεός Αυτόν υπερύψωσε και εχαρίσατο Αυτώ όνομα το υπέρ παν όνομα», (Φιλ. 2,8,9).
Του ονόματος τούτου δηλονότι του σωτηριώδους ονόματος του σαρκί δι’ ημάς σταυρωθέντος και αναστάντος Χριστού αξιωθέντες και ημείς μετά του υμνωδού της Εκκλησίας είπωμεν και τρανώς βοήσωμεν: «Ο δι’ ημάς, Χριστέ κρίσιν καταδεξάμενος και εν Σταυρώ ανελθών, Αυτός και νυν δώρησαι ελατήρα ( =διώκτην) των δαιμόνων, ίνα πάντες προσπτυσσόμενοι βοώμεν αυτώ: σώσον ημάς, Σταυρέ, τη δυνάμει σου, αγίασον ημάς τη λαμπρότητί σου, Τίμιε Σταυρέ και κραταίωσον ημάς τη υψώσει σου, ότι φως ημίν δεδώρησαι και σωτηρίαν των ψυχών ημών. Αμήν.
Μετά την θείαν Λειτουργίαν ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός παρέθεσε πλουσίαν τράπεζαν εις τον Μακαριώτατον την συνοδείαν Αυτού και πολλούς άλλους εις την Μητρόπολιν Ναζαρέτ.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες και το video βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/10/01/4344/