Την Πέμπτην, 4ην /17ην Μαρτίου 2011, εωρτάσθη η μνήμη του εν αγίοις Πατρός ημών Αββά Γερασίμου του Ιορδανίτου εις την υπ’ αυτού ιδρυθείσαν τον 5ον μ.Χ. αιώνα Ιεράν Μονήν εις την έρημον του Ιορδάνου ποταμού εις μικράν απόστασιν προ των εκβολών αυτού εις την Νεκράν Θάλασσαν. Ο Άγιος Γεράσιμος, καταγόμενος εκ της Μικράς Ασίας, ήλθεν εις την Αγίαν Γην το 451 μ.Χ., έτος ακμής των Μονοφυσιτικών ερίδων και έτος της 4ης Οικουμενικής Συνόδου της Χαλκηδόνος, της δογματισάσης περί της μιας υποστάσεως και των δύο φύσεων εν τω Κυρίω ημών Ιησού Χριστώ.Κατ’ αρχάς επηρεάσθη εκ Μονοφυσιτικών κύκλων, επανέφερεν όμως αυτόν εις την Ορθοδοξίαν ο περιβόητος Πατήρ της Εκκλησίας Ευθύμιος ο Μέγας.
Μετά την επιστροφήν του εις την Ορθοδοξίαν, ο Άγιος Γεράσιμος ανεδείχθη μέγας και ένθερμος υποστηρικτής του δόγματος της Συνόδου της Χαλκηδόνος και ίδρυσε την εν λόγω Ιεράν Μονήν, η οποία επί των ημερών αυτού και μετά ταύτας επί αιώνας κατέστη Ορθόδοξον μοναστηριακόν κέντρον και όασις φιλοξενίας των πανταχόθεν της γης συρρεόντων προσκυνητών.
Εις την Μονήν ταύτην ετελέσθη την ημέραν της μνήμης αυτού η θ. Λειτουργία των Προηγιασμένων, προεξάρχοντος της Α.Θ.Μ. του Πατρός ημών και Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, συλλειτουργούντων Αυτώ πλειάδος ιερέων και συμμετέχοντος πυκνού εκκλησιάσματος εκ της Αγίας Γής και προσκυνητών εκ διαφόρων Ορθοδόξων χωρών, παρουσία δε και του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Αθανασίου.
Εις το Κοινωνικόν της θ. Λειτουργίας η Α.Θ.Μ. απηύθυνε τον κάτωθι λόγον προς το εκκλησίασμα, έχοντα ελληνιστί ως έπεται:
«Την κλίμακα των θείων αρετών διανύσας προς νοητής θεωρίας ανελήλυθας ύψος και θείων μυστηρίων του Χριστού εμφάσεις υπεδέξω καθαράς. Δια τούτο, Θεοφόρε, σε ευσεβώς τιμώμεν και βοώμεν: Δόξα τω ενισχύσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι. Δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Σήμερον η Εκκλησία του Χριστού τιμά ευσεβώς, ως ψάλλει ο υμνωδός, την μνήμην του Οσίου Πατρός ημών Γερασίμου του Θεοφόρου, του ασκήσαντος εν τη ερήμω του Ιορδάνου ποταμού.
Ο Άγιος Γεράσιμος διανύσας την κλίμακα των αρετών, ως λέγει ο μελωδός αυτού, ανήλθεν εις ύψος νοητής θεωρίας και θείων μυστηρίων του Χριστού. Επέτυχε, με άλλα λόγια, ο Θεοφόρος Γεράσιμος να ενωθή με τον Χριστόν γενόμενος ούτως Άγιος, όπως είναι γραμμένον εις την Αγίαν Γραφήν: Να είσθε άγιοι, διότι εγώ είμαι Άγιος, λέγει προς υμάς ο Κύριος. «Διότι γέγραπται άγιοι γίνεσθε, ότι εγώ άγιος ειμί», (Πετρ. Α’,16).
Ο Χριστός, αγαπητοί μου, μας καλεί να γίνωμε άγιοι, δηλαδή κοινωνοί του αληθινού φωτός. «Εγώ ειμι το φως του κόσμου. Ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής», (Ιωαν. 8,12). Εκείνος που με ακολουθεί με πλήρη εμπιστοσύνην και ελπίδα και με πρόθυμον υπακοήν εις τους λόγους μου, λέγει ο Χριστός, δεν θα περιπατήση ούτε θα ευρεθή ποτέ εις το σκότος της πλάνης και της αμαρτίας, αλλά θα έχη μέσα του το ζωηφόρον και πνευματικόν φως, που προέρχεται από την αληθινήν ζωήν, τον Θεόν. Το βαθύτερο πρόβλημα του ανθρώπου είναι η ελευθέρα επιλογή του, μεταξύ αγνοίας και αληθούς γνώσεως, μεταξύ σκότους και φωτός. «Αύτη δε εστιν η κρίσις, ότι το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον και ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος η το φως, ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα» (Ιωαν. 3, 19). Ο λόγος λοιπόν και η αιτία, δια την οποίαν κρίνονται και καταδικάζονται αμαρτωλοί, είναι ούτος, ότι το φως της αληθείας, ο Υιός του Θεού ήλθεν εις τον κόσμον, αλλ’ οι άνθρωποι επροτίμησαν το σκοτάδι της πλάνης και όχι το φως. Και έκαμαν την προτίμησιν, την επιλογήν αυτήν, διότι ήσαν πονηρά τα έργα τους.
Εξάλλου, ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός παραγγέλλει: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι», (Ματθ. 16,24). Αυτήν ακριβώς την παραγγελίαν του Χριστού επέλεξεν με την ελευθέραν βούλησίν του και ο Άγιος Γεράσιμος. Δια τούτο ο υμνωδός του λέγει: «Πάτερ θεόφρων Γεράσιμε, αναπτερώσας τον νουν προς Θεόν δια πίστεως, κοσμικής συγχύσεως εβδελύξω το άστατον, και τον Σταυρόν σου αναλαβόμενος, τω Παντεπόπτη κατηκολούθησας, σώμα δυσήνιον, αγωγαίς ασκήσεως τω λογισμώ, σθένει δουλωσάμενος του θείου Πνεύματος».
Ο Σταυρός, τον οποίον ανέλαβε ο Όσιος ημών Γεράσιμος δεν είναι άλλος από την κλίμακα των θείων αρετών. Και τούτο διότι δια του Σταυρού και επί του Σταυρού ο Χριστός αναγνωρίζεται ως το αιώνιον πρότυπον αυταπαρνήσεως και ταπεινώσεως. «Τούτο γαρ φρονείσθω εν υμίν ο και εν Χριστώ Ιησού, ος εν μορφή Θεού υπάρχων… εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Διο και ο Θεός αυτόν υπερύψωσε και εχαρίσατο αυτώ όνομα το υπέρ παν όνομα», κηρύττει ο Θείος Παύλος.
«Δια του Σταυρού ο Χριστός τοις καθημένοις εν χώρα και σκια θανάτου φως μέγα ανέτειλεν αυτοίς», (Ματθ. 4,16). Δια του Σταυρού κατήλθεν εις τους εν Άδη και ανύψωσεν αυτούς τε και ημάς εις την ελευθερίαν του φωτός της δόξης του Θεού και Πατρός Αυτού. Αυτού του φωτός της θείας δόξης εγένετο κοινωνός και ο Όσιος Πατήρ ημών Γεράσιμος, ο οποίος διετήρησε καθαράν την καρδίαν του δια των πνευματικών αυτού αγώνων της ασκήσεως. Αγώνων, δια των οποίων επέλαμψε επ’ αυτόν (τον Όσιον Γεράσιμον) και επί τον του Ιορδάνου ερημικόν τούτον τόπον η Χάρις του Θεού.
Σήμερον δε, αγαπητοί μου, «συνεξέλαμψεν», ως λέγει ο υμνωδός, «και η της αγίας νηστείας Χάρις, η διώκουσα το σκότος της ακρασίας δια του φωτός της εγκρατείας. Ιδού καιρός ευπρόδεκτος και ημέρα σωτήριος μετανοίας ενδειξώμεθα καρπούς και ζησώμεθα».
Οι πνευματοκίνητοι της Εκκλησίας Απόστολοι και Πατέρες ενεργούντες ως άλλοι πνευματικοί ναυαγωσώστες, ώρισαν το ιερόν στάδιον της νηστείας της Αγίας Τεσσαρακοστής εν τω πελάγει του ψυχικού τε άμα και φυσικού εκ της τρικυμίας των παθών και σαρκικών επιθυμιών ημών ως το σωσίβιον της σωτηρίας μας.
Η νηστεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όντως αγαπητοί μου, αποτελεί καιρόν μετανοίας, αλλά και καιρόν του συνηγόρου της σωτηρίας κατά τον Άγιον Θεόδωρον Στουδίτην.
Ο εορταζόμενος Όσιος Γεράσιμος, ο οποίος μετέβαλε τον έρημον τούτον τόπον εις όασιν πνευματικήν μας καλεί να μετατρέψωμεν και ημείς την πνευματικώς έρημον ψυχήν μας εις όασιν πνευματικήν. Το παράδειγμα της βιβλικής καταστροφής εις την Ιαπωνίαν αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος ουκ επ’ άρτω μόνον ζήσεται. Αμήν».
Μετά την θ. Λειτουργίαν ηκολούθησε λιτανεία πέριξ της Μονής. Μετά την λιτανείαν ηκολούθησε πλουσία νηστήσιμος τράπεζα προς τον Μακαριώτατον, την συνοδείαν Αυτού και προς όλον το εκκλησίασμα, παρά του φιλοξένου και λίαν σημαντικόν φιλανθρωπικόν έργου εξασκούντος εις την Μονήν και τη περιοχήν καθηγουμένου οσιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Χρυσοστόμου.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/03/17/3067/