Αγία Πόλις Ιερουσαλήμ, 24-5 / 6-6-2012.
Εκλαμπρότατε Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος,
Σεβαστοί Πατέρες και αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
«Φωτίζου, φωτίζου Ιερουσαλήμ. ήκει γαρ σου το φως και η δόξα Κυρίου επί σε ανατέταλκεν … επί δε σε φανήσεται Κύριος, και η δόξα αυτού επί σε οφθήσεται. Και πορεύσονται βασιλείς τω φωτί σου και έθνη τη λαμπρότητί σου», (Ησ. 60, 1-3) αναφωνεί ο μεγαλοφωνότατος Ησαΐας.
Με τούτο το φως του Κυρίου, δηλονότι του σταυρωθέντος και αναστάντος Σωτήρος ημών Χριστού, επορεύθησαν οι σήμερον τιμώμενοι υπό της Εκκλησίας μας Άγιοι, ένδοξοι, μεγάλοι, θεόστεπτοι και ισαπόστολοι βασιλείς Κωνσταντίνος και Ελένη.
Με τη λαμπρότητα δε του φωτός του Τιμίου Σταυρού του Χριστού εφωτίσθησαν τα έθνη της Ρωμηοσύνης. «Πρώτος γαρ βασιλεύς Χριστιανών, λέγει ο υμνωδός, παρά του Θεού Κωνσταντίνε, το σκήπτρον έλαβες. συ γαρ πεφανέρωται εν γη κρυπτόμενον, το σωτήριον σύμβολον, δι’ ου και τα έθνη, όσα καθυπέταξας τοις Ρωμαίων ποσίν εφώτισας, όπλον απροσμάχητον έχων, τον ζωοποιόν Σταυρόν μάκαρ, δι’ ου και προσήχθης τω Θεώ».
Ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν εγένετο νέος Δαβίδ μόνον, τω θείω πνεύματι χρισθείς ιερεύς και βασιλεύς, αλλά και νέος Παύλος, την κλήσιν δεξάμενος ουκ εξ ανθρώπων, θεασάμενος τον τύπον του Σταυρού του Χριστού εν ουρανώ. Επί πλέον δε γενόμενος δοχείον του Αγίου Πνεύματος, ο Άγιος Κωνσταντίνος, συν τη μητρί αυτού Ελένη, συνήρμοσε την των εθνών πανσπερμίαν εν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εις την ενότητα της εν Χριστώ πίστεως.
Σήμερον η Εκκλησία των Ιεροσολύμων μετά του χριστεπωνύμου αυτής πληρώματος και της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος χρεωστικώς και οφειλετικώς τελούμεν την μνήμην των Αγίων ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης και τούτο, διότι ούτοι οι Άγιοι ισαπόστολοι ανεδείχθησαν οι προστάται των αναντιρρήτων μαρτυρίων της πίστεώς μας, τουτέστιν των Παναγίων Προσκυνημάτων, πολλώ δε μάλλον ανεδείχθησαν οι ιδρυταί του Τάγματος των Σπουδαίων, δηλονότι της Γεραράς Αγιοταφιτικής Αδελφότητος ημών, η οποία ευγνωμόνως και κατ’ αξίαν ευφήμως γεραίρει τους ισοτίμους των Αποστόλων Κωνσταντίνον συν τη μητρί αυτού Ελένη, κραυγάζουσα μετά του υμνωδού και λέγουσα: «Όντως, μακαρία η γαστήρ και ηγιασμένη κοιλία, η σε βαστάσασα, μέγα, κοσμοπόθητε, Χριστιανών η χαρά, Κωνσταντίνε θεόστεπτε, Ρωμαίων Ορθοδόξων η δόξα, πιστών το στήριγμα και των Αγίων Τόπων ο υπέρμαχος, μη διαλίπης πρεσβεύων, ως παρρησίαν έχων, υπέρ πάντων ημών».
Έτη πολλά.
Ο Ιεροσολύμων
ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ'
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στο σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2012/06/06/6083/