Την Κυριακήν, 12ην / 25ην Δεκεμβρίου 2011, εωρτάσθη η εορτή των Προπατόρων υπό του Πατριαρχείου εις τον προς τιμήν αυτών ιερόν ναόν εις την πόλιν Μπετσαχούρ / Χωρίον των Ποιμένων.
Η εορτή αυτή έχει καθιερωθή υπό της Εκκλησίας την 11ην του μηνός Δεκεμβρίου, εάν τύχη Κυριακή η τη πρώτη μετ’ αυτήν ερχομένη δια το εγγίζειν την εορτήν της του Χριστού Γεννήσεως, εις μνήμην των προ του νόμου και εν νόμω κατά σάρκα Προπατόρων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, εξαιρέτως δε του Πατριάρχου Αβραάμ, εις ον πρώτον εδόθη η επαγγελία, ειπόντος του Θεού προς αυτόν «επευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γης». (Γεν. 1β’, 3 / κβ ,18).
Δια τον εορτασμόν της μνήμης ταύτης μετέβη κατά την ως άνω ρηθείσαν ημέραν, Κυριακήν, 12ην / 25ην Δεκεμβρίου 2011, εις την παρακειμένην τη Βηθλεέμ πόλιν των Ποιμένων/ Μπετσαχούρ και εις τον ιερόν Ναόν αυτής των Προπατόρων, η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά συνοδείας εξ Ιεροσολύμων.
Εις την είσοδον της πόλεως επεφυλάχθη Αυτώ θερμή υποδοχή υπό των Προσκόπων, ως και υπό των ιερέων, των Επιτρόπων και του Ορθοδόξου λαού εις την είσοδον του Ναού.
Ο Μακαριώτατος προεξήρξε της ακολουθίας του Όρθρου και της θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αβήλων κ. Δωροθέου, του Γέροντος Αρχιγραμματέως, Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Άριστάρχου και του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, του ηγουμένου της Κοινότητος Μπετζάλλας και Επιστάτου του παρά την πόλιν Μπετσαχούρ Πύργου του Αγίου Σάββα π. Ναρκίσσου, του ηγουμένου του Προσκυνήματος των Ποιμένων οσιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Ιγνατίου, των ιερέων της πόλεως ταύτης, αριθμούσης 15.000 κατοίκων και επτά χιλιάδας Ορθοδόξων, καυχουμένης δια την εξ αυτής καταγωγήν των Ποιμένων, των αξιωθέντων κατά την νύκτα της του Χριστού Γεννήσεως να ακούσουν τον αγγελικόν ύμνον «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία», (Λουκ. 2,14) και να μεταβούν εις Βηθλεέμ και να ίδουν «βρέφος εσπαργανωμένον κείμενον εν φάτνη» (Λουκ. 2,12), πρεσβυτέρων π. Ιμβραήμ, π. Σάββα και π. Ήσσα, του και ανταποκριτού Τύπου του Πατριαρχείου εις τα Αραβικά Μ.Μ.Ε., ιερέων των ομόρων περιοχών της Βηθλέεμκαί ιεροδιακόνων, παρουσία και του Δημάρχου της Πόλεως κ. Χάνα Χάϊκ.
Της κατανυκτικής και πανηγυρικής θείας Λειτουργίας μετέσχε αθρόως ο Ορθόδοξος λαός της πόλεως, ψαλλούσης βυζαντινώ τω ύφει της χορωδίας της Κοινότητος. Προς τον ευσεβή Ορθόδοξον λαόν τούτον εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος έχοντα ελληνιστί ως έπεται:
«Σοφώτατοι θείοι, Προφήται γεγένηνται, Αβραάμ απόγονοι, τον εκ του Αβραάμ και Ιούδα τικτόμενον Λόγον θερμώς προαναγγείλαντες εν Πνεύματι αυτών ικεσίαις Ιησού πάντας οικτείρησον».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί,
Μυστήριον ξένον και παράδοξον εορτάζει σήμερον η του Χριστού Εκκλησία ημών. Και ποίον είναι το μυστήριον τούτο; Είναι η υπό του Θεού Λόγου του Χριστού προμνήστευσις της εξ εθνών των ειδωλολατρών, Εκκλησίας δια των εν πίστει δικαιωθέντων Προπατόρων. «Εν πίστει, λέγει ο υμνωδός, τους Προπάτορας εδικαίωσας, την εξ εθνών δι’ αυτών, προμνηστευσάμενος Εκκλησίαν. Καυχώνται εν δόξη οι Άγιοι, ότι εκ σπέρματος αυτών υπάρχει καρπός ευκλεής, η ασπόρως τεκούσα σε. Ταις αυτών ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών».
Μάρτυρες αψευδείς του μυστηρίου τούτου γεγόνασιν οι θείοι και σοφώτατοι προφήται, οι απόγονοι του Αβραάμ και του Ιούδα, εκ των οποίων προήλθεν ο Θεός Λόγος, ο Χριστός.
Αυτό τούτο ακριβώς το μέγα και ανεπανάληπτον παγκόσμιον γεγονός της ανθρωπίνης ιστορίας θερμώς προανήγγειλαν εν Πνεύματι Αγίω οι Άγιοι Προφήται.
Συμμάρτυς του γεγονότος τούτου αποτελεί και ο ιερός τούτος τόπος, ένθα οι αγραυλούντες ποιμένες, οι και φυλάσσοντες φυλακάς της νυκτός επί την ποίμνην αυτών, (Λουκ. 2, 8), ευηγγελίσθησαν υπό του αγγέλου χαράν μεγάλην, «ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ, ος εστι Χριστός Κύριος εν πόλει Δαυίδ», (Λουκ. 2, 11) (θα είναι δε χαρά όλου του λαού, διότι εγεννήθη σήμερον δια σας Σωτήρ, ο Οποίος ως άνθρωπος μεν είναι όμοιός σας, αλλά χρισμένος με το πλήρωμα της θεότητος, ως Θεός δε είναι και Κύριός σας. Και εγεννήθη εις την πόλιν του Δαβίδ, προς τον Οποίον εδόθησαν αι επαγγελίαι δια των προφητών ότι από το γένος του θα προέλθη ο Χριστός και η καινή πολιτεία Αυτού, δηλονότι η Εκκλησία. Ίνα γνωρισθή δια της Εκκλησίας η πολυποίκιλος σοφία του Θεού, (Εφ. 3,10).
Της καινής ταύτης πολιτείας, της επιγείου και στρατευομένης Εκκλησίας, της οποίας αρραγές θεμέλιον ετέθη ο Χριστός, απεγράφημεν πολίται και ημείς, αγαπητοί μου αδελφοί, δια της δωρεάς της σφραγίδος του Αγίου Πνεύματος, έχοντες «την ελπίδα την αποκειμένην εν τοις ουρανοίς», (Κολ. 1,5). «Εν ουρανοίς γαρ το πολίτευμα ημών υπάρχει, (Φιλιπ. 3,20), λέγει ο θείος Παύλος. Εν Εκκλησία πρωτοτόκων εν ουρανοίς απογεγραμμένων», (Εβρ. 12,23).
«Αίνον προσαγάγωμεν τω Θεώ», λέγει ο υμνωδός της Εκκλησίας, «υμνούντες πιστοί τους Προπάτορας πάντας, Χριστού του δι’ ημας επί γης οραθέντος, δοξάζοντες εν άσμασι τον αυτούς θαυμαστώσαντας ως την έλευσιν προεκτυπώσαντας και την γέννησιν την εκ Παρθένου αφράστως, τω κόσμω κηρύξαντας».
Η Εκκλησία μας, με άλλα λόγια αγαπητοί μου, τιμά ιδιαιτέρως σήμερον την μνήμην των Αγίων Προπατόρων, διότι ούτοι με κατ’ εξοχήν τον Αβραάμ, προετύπωσαν την έλευσιν του Χριστού και εκήρυξαν την εκ Παρθένου Μαρίας άφραστον γέννησιν αυτού (του Χριστού), διότι ως αναφωνεί ο υμνωδός: «Ο πλήρης κενούται σαρκί δι’ ημάς και αρχήν ο Προάναρχος δέχεται· πτωχεύει δε ο πλούσιος και Λόγος ων Θεού εν φάτνη των αλόγων προσκλίνεται, ως βρέφος την ανάπλασιν πάντων των απ’ αιώνος εργαζόμενος».
Ποιούμεθα ενταύθα μνήμην του Αβραάμ, διότι κατά τον Συναξαριστήν της Εκκλησίας, «ούτος εδείχθη πρόπαππος του Χριστού. Προσέτι δε ότι εκ της Χαλδαίων χώρας ωρμάτο και ότι εθνικός (Έθνος γαρ προ των Ιουδαίων, οι Χαλδαίοι) και ότι πατέρα είχεν ειδωλολάτρην, αλλ’ όμως και από τοιούτου το γένος κατάγων, ουδέν έσχε κώλυμα προς θεογνωσίαν. Άλλ’ ει τι δει και παράδοξον ειπείν, εντεύθεν προς την του όντος κατάληψιν μάλλον εχειραγωγήθη. Κατανοήσας γαρ, ως ουδέν των κτισμάτων Θεός και την ευταξίαν των όντων συνιδών, εκ των ορωμένων τον αόρατον έγνω και Θεόν τούτον προσεκύνησε, διακρατούντα και κυβερνώντα πάντα και τοις ούσι την φαινομένην ευαρμοστίαν και τάξιν επιθέντα».
Με άλλα λόγια, ο Αβραάμ καίτοι κατήγετο εκ των Χαλδαίων και είχε πατέρα ειδωλολάτρην, «ουδέν κώλυμα έσχεν προς θεογνωσίαν». Τίποτε δεν τον εμπόδισε να αναγνωρίση τον αληθινόν Θεόν ως Δημιουργόν και Κτίστην πάντων των κτισμάτων, ορατών και αοράτων. «Κατείδες ως θέμις ανθρώπω ιδείν την Τριάδα και ταύτην εξένισας, ως φίλος γνησιώτατος, παμμάκαρ Αβραάμ· όθεν μισθόν κομίζη της ξένης ξεναγίας το γενέσθαι απείρων εθνών πατήρ δια της πίστεως», λέγει ο υμνωδός.
Της δια πίστεως θεογνωσίας εκ των κτισμάτων ορατών και αοράτων του Θεού Λόγου διάκονοι, υπηρέται, προφήται και διδάσκαλοι ανεδείχθησαν παντες οι μετ’αυτόν τον Αβραάμ απόγονοι αυτού, έως της υπό του Θεού Πατρός αποστολής εις ημάς του αγγέλου της μεγάλης βουλής Αυτού. Του αγγέλου, δηλονότι του Χριστού, δια του οποίου ωδηγήθημεν προς το φως της θεογνωσίας. «Μεγάλη βουλή του Θεού και Πατρός εστι», διδάσκει ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής, «το σεσιγημένον και άγνωστον της οικονομίας μυστήριον, όπερ πληρώσας δια της σαρκώσεως ο Μονογενής Υιός απεκάλυψεν, Άγγελος γενόμενος της μεγάλης του Θεού και Πατρός προαιωνίου βουλής». Εδώ ο Άγιος Μάξιμος ερμηνεύει τους λόγους του Παύλου, (Ρωμ. 16,25).
Ο Άγγελος δε ούτος του Θεού δεν είναι άλλος από τον Υιόν της Παρθένου Μαρίας, τον οποίον τρανώς Υιόν ομοούσιον και συναΐδιον τω Θεώ και Πατρί εκήρυξεν εν μέσω των εν τη εν Νικαία το 325 μ.Χ. Οικουμενική συνόδω, συνελθόντων θεοφόρων Πατέρων, ο και σήμερον συνεορταζόμενος Ιεράρχης, όσιος Πατήρ ημών Σπυρίδων ο θαυματουργός.
Ιδού λοιπόν, διατί καλούμεθα να τιμήσωμεν τους Προπάτορας αγίους και μάλιστα εις τον ευλογημένον τούτον τόπον της Παλαιστίνης, τον τόπον των αγραυλούντων ποιμένων, των γενομένων αυτοπτών και αυτηκόων της ουρανίου στρατιάς, των αγγέλων αινούντων τον Θεόν και λεγόντων «δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία». (Λουκ. 2, 13-14).
Ετοιμάσωμεν εαυτούς και ημείς, αδελφοί μου, ως μέλη τίμια του σώματος του Χριστού, του σώματος της Εκκλησίας Αυτού και ως άλλοι ποιμένες είπωμεν προς αλλήλους: «διέλθωμεν δη έως Βηθλεέμ και ίδωμεν το ρήμα τούτο το γεγονός, ο ο Κύριος εγνώρισεν ημίν», ( Λουκ. 2,15). Αμήν.
Μετά την θείαν Λειτουργίαν εγένετο υποδοχή του Μακαριωτάτου και της συνοδείας Αυτού εις την παρακειμένην τω ιερώ ναώ μεγάλην και νεόκτιστον αίθουσαν και έλαβον χώραν αι δέουσαι προσφωνήσεις εκατέρωθεν. Εις την προσφώνησιν Αυτού ο Μακαριώτατος είπεν:
«Διπλή είναι η σημερινή εορτή, εορτή των Προπατόρων, της προετοιμασίας δια την εορτήν των Χριστουγέννων. Πρώτοι οι Ποιμένες της πόλεως ταύτης ήκουσαν τον αγγελικόν ύμνον «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία», είναι και εορτή του Αγίου Σπυρίδωνος, επισκόπου Τριμυθούντος του θαυματουργού, μεγάλου Ιεράχου της Εκκλησίας.
Ημείς, το Πατριαρχείον, χαιρόμεθα δια το ποίμνιον ημών εν Μπετσαχούρ, επειδή προοδεύει εις πνευματικά και υλικά και συνεργάζεται με το Πατριαρχείον. Όπου η ενότης, εκεί και η δύναμις. Η δύναμις ημών είναι εν τη ενότητι μετά του Χριστού και μετά της Εκκλησίας. Ευχόμεθα έτη πολλά εν φωτί Χριστού. Ευχαριστίας εις όλους τους συνδραμόντας δια την διακόσμησιν του ιερού Ναού.
Εν συνεχεία η Κοινότης παρέθεσε γεύμα προς τιμήν του Μακαριωτάτου και της συνοδείας Αυτού εις αίθουσαν δια διαφόρους εκδηλώσεις της πόλεως.
Μετά το γεύμα ο Μακαριώτατος εφιλοξενήθη υπό του ηγουμένου της Μονής των Ποιμένων π. Ιγνατίου δια το επιδόρπιον εις την εν λόγω Ιεράν Μονήν, ένθα και ηυχήθη εις αυτόν και τους διακονητάς της ιεράς Μονής πνευματικήν προκοπήν και αισίαν την επιτέλεσιν των ακολουθιών των Χριστουγέννων.
Εκ της Αρχιγραμματείας.
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες και το video βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/12/25/4951/