«Εξ ερήμου Πρόδρομος Χριστού, της Ααρωνίτιδος, ο Ελισάβετ βλαστός προελήλυθεν∙ εν τη κολυμβήθρα δε Θεοδόσιος γεννηθείς δια Πνεύματος, ερημοπολίτης γέγονε, τω Ιησού επόμενος».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
ευλαβείς Χριστιανοί,
Ευφραίνονται τα ουράνια και αγάλλονται τα επίγεια επί τη εορτή του καιρού της Θεοφανείας. Συνευφραίνεται και συναγάλλεται η αγία ημών των Ιεροσολύμων Εκκλησία επί τη εορτίω μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου, του δια Πνεύματος Αγίου γεννηθέντος εν τη κολυμβήθρα του θείου Βαπτίσματος. Ούτος, ως λέγει ο υμνωδός, γέγονεν ερημοπολίτης επόμενος και μιμούμενος τω Σωτήρι ημών Ιησού Χριστώ.
Και όντως ανεδείχθη μιμητής του Ιησού Χριστού ο Όσιος Θεοδόσιος, διότι εδέχθη την ακαταμάχητον Χάριν του Αγίου Πνεύματος, τη βοηθεία και ενεργεία του Οποίου κατέβαλε τους ζοφερούς πειρασμούς του διαβόλου, ο οποίος δεν εδίστασε να πειράξη τον ίδιον τον Ιησούν, όταν Ούτος «υπέστρεψεν από του Ιορδάνου και ήγετο εν τω Πνεύματι εις την έρημον. Και είπεν Αυτώ ο διάβολος∙ Ει Υιός ει του Θεού, ειπέ τω λίθω τούτω ίνα γένηται άρτος. Και απεκρίθη Ιησούς προς αυτόν λέγων: Γέγραπται ότι ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ’ επί παντί ρήματι Θεού», (Λουκ. 4, 1-3).
Ερμηνεύων τους ευαγγελικούς τούτους λόγους ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας παρατηρεί: «Ενταύθα μοι βλέπε την του ανθρώπου φύσιν, ως εν απαρχή τω Χριστώ, τη του Αγίου Πνεύματος χάριτι κατακεχρισμένην και ταις ανωτάτω τιμαίς εστεφανωμένην…ο εν ημίν πρωτότοκος, ότε γέγονεν εν πολλοίς αδελφοίς…δέχεται πρώτος το Πνεύμα, καίτοι του Πνεύματος δοτήρ υπάρχων αυτός, ίνα και εις ημάς έρχηται δι’ αυτού το αξίωμα και της προς το Άγιον Πνεύμα κοινωνίας η χάρις…και την ημών πτωχείαν εις εαυτόν μεταθείς αγιάζεται μεθ’ ημών, καίτοι την κτίσιν άπασαν αγιάζων αυτός… εν ομοιώσει τη προς ημάς γενόμενος κατά παν οτιούν δίχα μόνης αμαρτίας».
Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου, ο Άγιος Θεοδόσιος ακούων εις το μετά το εν Ιορδάνη βάπτισμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αρξάμενον κήρυγμα Αυτού: «Μετανοείτε∙ ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών», (Ματ. 4,17), έρχεται ως άλλος Ιωάννης Βαπτιστής εις τον έρημον τούτον τόπον, όπου θα εγκαταστήση το πνευματικόν εργαστήριον δια την άνοδον αυτού και των συνασκητών αυτού εις την βασιλείαν των ουρανών. «Κατέλιπες τον κόσμον και τα εν κόσμω Όσιε», ψάλλει ο υμνωδός, «την τελεσθείσαν γύμνωσιν του Δεσπότου εκμιμησάμενος επί του Ιορδάνου, Θεοδόσιε. Και του κλίναντος κορυφήν τω Προδρόμω μιμούμενος Χριστού το υπήκοον και την αρίστην ταπείνωσιν, Πάτερ Θεοδόσιε, προς αρετών ανηνέχθης πύργον άσειστον».
Εις αυτόν ακριβώς τον άσειστον πύργον των αρετών, δηλονότι την σωτηριώδη κλίμακα των εντολών του Χριστού, ανηνέχθη (ανήλθεν) και ο Όσιος Πατήρ ημών Θεοδόσιος, προετοιμαζόμενος ούτω δια την μετάβασίν του εκ της φθαρτής επιγείου ταύτης πόλεως εις την άφθαρτον και ουράνιον πόλιν, κατά την διδασκαλίαν του Μεγάλου Παύλου: «Ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν», (Εβρ. 13, 1-4).
Δια της του βαπτίσματός μας συντάξεως τω Χριστώ και τω σώματι Αυτού, τη Εκκλησία, εις ουδέν άλλον αποσκοπούμεν ει μη μόνον την επιζήτησιν της μελλούσης ουρανίου πόλεως. Λέγομεν δε τούτο διότι το βάπτισμα είναι το πλήρωμα πάσης δικαιοσύνης. «Και βαπτισθείς ο Χριστός, πάσαν μεν την φύσιν των υδάτων ηγίασε∙ πάσαν δε αμαρτίαν των ανθρώπων ενθάψας τοις ρείθροις του Ιορδάνου, ευθύς ανέβη από του ύδατος και τον παλαιωθέντα ταις αμαρτίαις άνθρωπον ανακαινίσας και αναπλάσας, ουρανών Βασιλείαν αυτώ εχαρίσατο», διδάσκει ο Συναξαριστής της Εκκλησίας.
Είναι δε το βάπτισμα πλήρωμα πάσης δικαιοσύνης, διότι το απολυτρωτικόν της θείας οικονομίας μυστήριον επληρώθη δια του αίματος και του ύδατος του εξελθόντος εκ της εν τω σταυρώ κεντηθείσης πλευράς του αχράντου Σώματος του Χριστού.
Κήρυξ και διδάσκαλος της θεολογίας του θείου Μυστηρίου τούτου εγένετο ο πολιστής της ερήμου και εισηγητής του κοινοβιακού των μοναστών συστήματος πατήρ ημών Θεοδόσιος, ως υμνολογικώς λέγει περί αυτού ο μελωδός της Εκκλησίας: «Των σων μεμνημένοι διδαγμάτων, Θεοδόσιε, εν δυσί ταις ουσίαις Χριστόν κηρύττομεν, δύω τας θελήσεις ειδότες τας φυσικάς και τας ενεργείας και τα αυτεξούσια εν Θεώ τω βαπτισθέντι σαρκί».
Ο σήμερον τιμώμενος εν τω τόπω της μοναστικής κοινοβιακής πολιτείας του Όσιος Θεοδόσιος δεν υπήρξε μόνον ο καθηγητής της ερήμου, αλλά και ο καθηγητής της υγιαινούσης και σωζούσης πίστεως των Ορθοδόξως φρονούντων περί της εν πνεύματι και αληθεία προσκυνήσεως του Θεού. Τούτο απέδειξε τοις πάσι ο Όσιος Πατήρ ημών Θεοδόσιος δια της εν πράξει και θεωρία εξασκήσεως της εις τον εκ της Παρθένου Μαρίας ενανθρωπήσαντα Θεόν Λόγον και Σωτήρα ημών Χριστόν, πίστεως των Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας και των μεγάλων συνασκητών της εποχής αυτού.
Αυτήν την πίστιν των Αγίων Αποστόλων των μεγάλων και πνευματοφόρων πατέρων, των μαρτύρων της αγάπης του Χριστού και των οσίων της ερήμου καθηγητών κηρύττει και ομολογεί η αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία, έχουσα ως εχέγγυα αυτής την εκ των αγίων και αφθάρτων λειψάνων εκπηγάζουσαν ιαματικήν και θεραπευτικήν ενέργειαν και την δύναμιν του εν Ιορδάνη βαπτισθέντος δια την ημών σωτηρίαν Χριστού του αληθινού Θεού ημών.
Ικετεύσωμεν τον άγιον Πατέρα ημών Θεοδόσιον και μετά του υμνωδού είπωμεν: «Εγκρατεία και πόνοις και προσευχαίς την ψυχήν σου κοσμήσας θεοπρεπώς γέγονας συμμέτοχος των οσίων, αοίδιμε∙ και των θαυμάτων όντως χαρίσματα έλαβες του ιάσθαι τας νόσους των πίστει τιμώντων σε∙ όθεν και δαιμόνων απελαύνων τα πλήθη παρέχεις ιάματα τοις ανθρώποις τη χάριτι, Θεοφόρε Θεοδόσιε. Πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ των πταισμάτων άφεσιν δωρήσασθαι, τοις εορτάζουσι πόθω την αγίαν μνήμην σου».
Αμήν.
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2012/01/24/5238/