Την νύκτα του Σαββάτου, 5ης/18ης Φεβρουαρίου προς την Κυριακήν της Απόκρεω, 6ης/19ης Φεβρουαρίου 2012, έλαβε χώραν εις τον Πανάγιον Τάφον Πατριαρχικόν Συλλείτουργον μεταξύ του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου και του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Γεωργίας κ.κ. Ηλία.
Η κάθοδος εις τον Ναόν της Αναστάσεως εγένετο από του Πατριαρχείου την 12.00ην μεσονυκτίου, των κωδώνων χαρμοσύνως κρουομένων και υπό βροχήν ραγδαίαν.
Συλλειτουργοί του Μακαριωτάτου εις την κατανυκτικήν και μεγαλοπρεπή θείαν Λειτουργίαν ταύτην ήσαν εκ του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, ο Γέρων Αρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος και ο Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας κ. Θεοδόσιος εκ δε του Πατριαρχείου Γεωργίας ο Μητροπολίτης Χόνης και Σαμτρεδίας κ. Σάββας, ο Μητροπολίτης Μπατούμ και Λαζέτι κ. Δημήτριος και ο Μητροπολίτης Ζουκτία και Τσαΐσι κ. Γεράσιμος, Αγιοταφίται Ιερομόναχοι και πλειας Γεωργιανών ιερέων συνοδών του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Γεωργίας.
Το Καθολικόν του Ναού της Αναστάσεως, εις το οποίον ετελέσθη ο Όρθρος και τον χώρον πέριξ του Παναγίου Τάφου, επί του οποίου ετελεσιουργήθη η θ. Λειτουργία, επλήρωσαν ασφυκτικώς Γεωργιανοί προσκυνηταί, ακολουθούντες εις την επίσκεψιν Αυτού τον Πατριάρχην Γεωργίας η και διαμένοντες εις το Ισραήλ.
Προ της απολύσεως της θ. Λειτουργίας ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τον Μακαριώτατον Πατριάρχην Γεωργίας δια της κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού:
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Μιτσχέτης και Τυφλίδος και Καθολικέ Πατριάρχα πάσης Γεωργίας, κ. Ηλία.
Το ημέτερον παλαίφατον Πατριαρχείον Ιεροσολύμων και η εν αυτώ Γεραρά ημών Αγιοταφιτική Αδελφότης έσχον την τιμήν να υποδεχθούν την Υμετέραν λίαν αγαπητήν και περισπούδαστον Ημίν Μακαριότητα εις επίσημον επίσκεψιν Αυτής επί των ημερών του μακαριστού προκατόχου Ημών Πατριάρχου Ιεροσολύμων κυρού Διοδώρου.
Κατά τας ημέρας αυτάς μετά πάροδον αρκετών ετών, το Πατριαρχείον και η Αδελφότης έχομεν την χαράν και την τιμήν να υποδεχώμεθα Υμάς και την τιμίαν Υμών Συνοδίαν εις αδελφικήν επίσκεψιν Υμών, ίνα και πάλιν θεωρήσητε τοις όμμασιν του σώματος φυσικώς και τοις οφθαλμοίς της ψυχής νοερώς τους τόπους της Αγίας Γης, τα σκηνώματα, τα οποία επέλεξεν ο Θεός ημών, ίνα αποστείλη τον Υιόν Αυτού τον Μονογενή, σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου, γεννηθέντα κατά σάρκα εξ αυτής, εμφανισθέντα και συναναστραφέντα τοις ανθρώποις, σταυρωθέντα, αναστάντα και αναληφθέντα εις ουρανούς χάριν της σωτηρίας ημών.
Επί των σκηνωμάτων τούτων, των αγιασθέντων εκ της μετά σαρκός επιδημίας του Υιού και Λόγου του Θεού, συναντώνται σήμερον αι δύο Εκκλησίαι Ημών, Σιών της Αγίας, η οποία κατά τον υμνωδόν, «εδέχθη πρώτη άφεσιν αμαρτιών δια της Αναστάσεως» και η αρχαία Εκκλησία της Γεωργίας, η μεταξύ των πρώτων ασπασθεισών τον εκ Σιών ανατείλαντα και ευαγγελισθέντα σωτήριον Ευαγγελικόν λόγον.
Η εν Χριστώ τω κοινώ ημών Διδασκάλω, Θεώ και Σωτήρι λαμβάνουσα χώραν συνάντησις Ημών αποκορυφούται σήμερον εν αυτώ τω Ζωοδόχω Τάφω, εν ω ετάφη και εξ ου ανέστη ο Σωτήρ ημών Ούτος, εν Πατριαρχικώ Συλλειτούργω, εις το οποίον εν τω κοινώ ποτηρίω ομολογούμεν και διαδηλούμεν την κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος και την ενότητα και πληρότητα της πίστεως ημών, την διατηρηθείσαν παρ’ ημών ως ταύτην παρέδοσαν ο Κύριος, οι Απόστολοι, οι Άγιοι Πατέρες και Οικουμενικαί Σύνοδοι.
Εν ταυτή τη Λειτουργία αναμιμνησκόμεθα του Μυστικού Δείπνου του Κυρίου, της προσευχής Αυτού εν τω κήπω της Γεθσημανής, του Σταυρού, του Τάφου, της τριημέρου Αναστάσεως, της εις ουρανούς Αναλήψεως, της εκ δεξιών Καθέδρας, της δευτέρας και ενδόξου πάλιν Παρουσίας, λέγοντες εν ταπεινώσει και ευχαριστία: «τα σα εκ των σων, σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα».
Εν μια τοιαύτη σταυρωσίμω και αναστασίμω θεανθρωπίνη εμπειρία αναμιμνησκόμεθα ιδιαιτέρως και της ζωής των Εκκλησιών ημών, της Ιεροσολυμιτικής και Γεωργιανής. Αναμιμνησκόμεθα των παθών εκάστης επί του ιστορικού γίγνεσθαι, των δυσκολιών, των διώξεων, των θυμάτων, των πολέμων, των κακουχιών, μη διαμαρτυρόμενοι, αλλά εν ευχαριστία δεχόμενοι ο,τι ο Κύριος επέτρεψεν εκάστω. Αναμιμνησκόμεθα ωσαύτως της αμοιβαιότητος των δύο Εκκλησιών Ημών εις συνεργασίαν και βοήθειαν, της παρουσίας και της βοηθείας των Γεωργιανών προς την Σιωνίτιδα Εκκλησίαν εις δυσχερείς χρόνους αυτής και της πνευματικής και ηθικής αρωγής και παρουσίας της Σιωνίτιδος Εκκλησίας εις Γεωργίαν, εις ιερούς ναούς και μονάς εις Μετόχια και ευαγή ιδρύματα.
Είναι εμφανή τα ιστορικά και αρχαιολογικά δείγματα της Γεωργιανής παρουσίας εις την Αγίαν Γην και της Ιεροσολυμιτικής εις την Γεωργίαν. Ταύτα δια λόγους εκκλησιαστικής συνειδήσεως και πολιτιστικής υπευθυνότητος δεσμευόμεθα ενώπιον Θεού και ανρθρώπων, όπως διαφυλάσσωμεν, ίνα αποτελούν δείκτας και πυξίδας της πορείας ημών εις το παρόν και το μέλλον, παρακαταθήκην παραληφθείσαν παρά των πατέρων ημών, ίνα διαφυλάξωμεν επαυξήσωμεν και παραδώσωμεν εις τους διαδόχους ημών.
Τοιαύτην παρακαταθήκην παρελάβομεν και ως ποιμαντικήν Ημών αποστολήν επιτελούμεν, ίνα στηρίζωμεν τα Χριστεπώνυμα Ημών πληρώματα, τους Χριστιανούς και όλους τους κατοίκους της εμπεριστάτου ημών περιοχής της Μέσης Ανατολής, προς την οποίαν φέρει το μήνυμα της ειρήνης και της συνδιαλλαγής η προσκυνηματική Υμών επίσκεψις αύτη μετά της τιμίας Υμών Συνοδίας και των συνοδευόντων Αυτήν Γεωργιανών προσκυνητών.
Εν τοιαύτη φιλοχρίστω και φιλαδέλφω διαθέσει ψυχής υποδεχόμεθα την Υμετέραν λίαν αγαπητήν και περισπούδαστον Ημίν Μακαριότητα και την τιμίαν Αυτής Συνοδίαν, ουχί ως φιλοξενούμενον αλλ ὡς αδελφόν, ως ένοικον, ουχί μόνον εν τοις κλίμασιν Ημών αλλά και εν ταις ψυχαίς Ημών ευφραινόμενοι επί τη ευφροσύνη Υμών εκ της θέας και της θεωρίας των Παναγίων Προσκυνημάτων.
Έσεσθε βέβαιοι, Μακαριώτατε, ότι από του Ζωοδόχου Τάφου τούτου και από του Φρικτού Γολγοθά καθ’ εκάστην θα αναπέμπωμεν δεήσεις υπέρ υγιείας, ευσταθείας και μακροημερεύσεως Αυτής, υπέρ ευσταθείας της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Γεωργίας και ευημερίας του ευσεβούς Γεωργιανού λαού εν ελευθερία και ανεξαρτησία εν υπερβάσει των δυσκολιών αυτού και προόδω εν έργοις αγαθοίς.
Ο Χριστός εν τω μέσω ημών. Η χάρις του Ζωοδόχου Αυτού Τάφου είη μετά πάντων ημών.
Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Γεωργίας κ. Ηλίας ανταπαντών είπεν:
«Μακαριώτατε Πατριάρχα Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ. Θεόφιλε:
Είμεθα βαθύτατα συγκεκινημένοι, διότι ηξιώθημεν να λειτουργήσωμεν εις τον Πανάγιον και Ζωοδόχον Τάφον δια την ειρήνην, την ευημερίαν και σωτηρίαν των λαών μας.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο αποθανών εις την εξορίαν εις τα μέρη της Γεωργίας και Αρμενίας, έλεγε «δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν». Ούτω λέγομεν και Ημείς δια πάντα και δια την επίσκεψιν Ημών και λειτουργίαν ταύτην. Είναι η τετάρτη και τελευταία φορά, που επισκεπτόμεθα την Αγίαν Γην.
Η Εκκλησία πορεύεται εις τον κόσμον, έχουσα ως οδηγόν το φως του Χριστού, ως φως εις τας τρίβους αυτής, το φως τούτο είναι ισχυρότερον πάσης δυνάμεως πολεμούσης την Εκκλησίαν.
Οι αγώνες Σας, Μακαριώτατε, είναι γνωστοί διεθνώς και εκτιμώνται δια τούτο και προσέτρεξαν τόσοι προσκυνηταί εκ Γεωργίας.
Σας ευχόμεθα την δύναμιν του Θεού δια την αισίαν έκβασιν και επιτυχίαν των αγώνων Σας.
Πάλιν και πάλιν Σας ευχαριστούμεν δια την θερμήν και φιλάδελφον υποδοχήν.
Ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού να είναι η δύναμις Υμών».
Μετά την απόλυσιν της θείας Λειτουργίας και την ευλογίαν του λαού, οι δύο Προκαθήμενοι εδέχθησαν την φιλοξενίαν του ηγουμένου του Ναού της Αναστάσεως, Παρασκευοφύλακος Αρχιμανδρίτου π. Ισιδώρου εις το γραφείον αυτού.
Των κωδώνων κρουομένων, οι Προκαθήμενοι και οι συνοδοί Αυτών ανήλθον προς το Πατριαρχείον και τας οικίας Αυτών δι’ ανάπαυσιν.
Την μεσημβρίαν της Κυριακής, 6ης /19ης Φεβρουαρίου 2012, έλαβε χώραν συνάντησις των δύο Προκαθημένων και των συνοδειών Αυτών εις την αίθουσαν του Πατριαρχείου.
Ενταύθα ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσέφερε τα δώρα Αυτού εις τον Πατριάρχην Γεωργίας και την συνοδείαν Αυτού.
Εις τον Πατριάρχην Ηλίαν προσέφερε ράβδον από ελεφαντοστούν κατεσκευασμένην εις Βηθλεέμ και σετ αρχιερατικών εγκολπίων και σταυρόν και το βιβλίον της Ιστορίας Ιεροσολύμων του Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, και το βιβλίον του καθηγητού κ. Δημητρακοπούλου περί του τόπου του Βαπτίσματος του Κυρίου, εις δε τους Αρχιερείς συνοδούς Αυτού εγκόλπιον, εις δε τους ιερομονάχους και ιερείς συνοδούς – μέλη της αποστολής, σταυρόν και τα ως άνω βιβλία ωσαύτως έχοντα σχέσιν με την Ιστορίαν της Εκκλησίας Ιεροσολύμων.
Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Γεωργίας κ.κ. Ηλίας προσέφερεν εις τον Μακαριώτατον Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον εικόνα του Αγίου Γεωργίου εκ σμάλτου και ωραιότατον κεντητόν κάλυμμα Γεωργιανής τέχνης δια τον τάφον της Παναγίας, εις δε τους Αγιοταφίτας Αρχιερείς επέδωσεν επίχρυσον βραχιόλιον χειρός μετά του ονόματος Αυτού.
Ληξάσης της φιλαδέλφου ταύτης εκδηλώσεως ηκολούθησε τράπεζα Αγιοταφιτική προς τιμήν του Πατριάρχου Γεωργίας και της συνοδείας Αυτού.
Διαρκούσης της τραπέζης ταύτης ο Μακαιώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τον Μακαριώτατον Πατριάρχην Γεωργίας δια της κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού:
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Μεστχέτης και Τυφλίδος και Καθολικέ Πατριάρχα πάσης Γεωργίας κ. Ηλία
Η χάρις του Παναγίου και Ζωοδόχου Τάφου του Θεού και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού ηξίωσεν ημάς, τας Εκκλησίας δηλονότι της Γεωργίας και Ιεροσολύμων να γίνωμεν μέτοχοι του Σώματος και του Αίματος του Σωτήρος ημών Χριστού εν τη θεία και ευχαριστιακή συνάξει, ην ετελέσαμεν εν αυτώ τούτω τω καινώ και κενώ Μνήματι της τριημέρου Ταφής και Αναστάσεως Αυτού.
Η ευχαριστιακή αύτη Κοινωνία του Κυριακού σώματος και αίματος αποτελεί την τελείωσιν της εν Χριστώ πίστεως ημών, τουτέστιν της συναναστάσεως ημών μετά του νέου Αδάμ του δι’ ημάς και υπέρ ημών σάρκα φορέσαντος εν Βηθλεέμ και Σταυρόν υπομείναντος εν Ιερουσαλήμ.
Της εμπειρίας ταύτης, δηλονότι του μυστηρίου της θείας Οικονομίας, κήρυξ και ομολογητής είναι η Αγία του Χριστού Εκκλησία. Πρώτος δε ποιμήν και διδάσκαλος και πιστός Οικονόμος του μυστηρίου της Εκκλησίας ανεδείχθη ο Άγιος Απόστολος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος ο και Ιεράρχης των Ιεροσολύμων.
Την ιεράν ταύτην αποστολικήν και Ιεραρχικήν παράδοσιν του απαρατρέπτου της μαρτυρίας και της παρρησίας του Χριστού διεφύλαξεν απαρεγκλίτως η Εκκλησία των Ιεροσολύμων δια του Ιερού Τάγματος των Σπουδαίων της Γεραράς Αγιοταφιτικής Αδελφότητος. Διεφύλαξε δε αυτήν την αποστολικήν διαδοχήν και παράδοσιν ουχί μόνον δια του μαρτυρίου της συνειδήσεως, αλλά και δια του μαρτυρίου του αίματος της αγάπης του Χριστού.
Μακαριώτατε Πατριάρχα της Γεωργίας και εν Χριστώ αδελφέ,
Η υπέρ της αγάπης του Χριστού έκχυσις του μαρτυρικού αίματος των Αγιοταφιτών Πατέρων και αδελφών δεν ανήκει εις το παρελθόν αλλά εις το παρόν και το μέλλον. Και τούτο διότι Αυτός ούτος ο Κύριος ημών παρήγγειλεν ημίν τα στίγματα Ιωάννου του Ευαγγελιστού λέγων: «μη φοβού, εγώ ειμι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων και εγενόμην νεκρός και ιδού ζων ειμι εις τους αιώνας των αιώνων και έχω τας κλεις του θανάτου και του Άδου», (Αποκ. 1, 17-18).
Το ευαγγέλιον της ζωής και του θανάτου του Χριστού καλούμεθα να διακονήσωμεν ως μέλη του σώματος του Ενός κατά τον σοφόν Παύλον λέγοντα: «Καθάπερ γαρ το σώμα εν εστι και μέλη έχει πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, εν εστι σώμα, ούτω και ο Χριστός, και γαρ εν ενί πνεύματι ημείς πάντες εις εν σώμα εβαπτίσθημεν, είτε Ιουδαίοι είτε Έλληνες, είτε δούλοι είτε ελεύθεροι, και πάντες εις εν Πνεύμα εποτίσθημεν», ( Α’ Κορ. 12, 12-13).
Εν τω ενί τούτω πνεύματι του Χριστού χαιρετίζομεν Υμάς, Μακαριώτατε, και τα τίμια μέλη της συνοδείας σας, ευχόμενοι υπέρ της διαφυλάξεως της ενότητος της πίστεως ημών και της κοινωνίας του Αγίου Πνεύματος.
Έτη πολλά, ευλογημένη η προσκυνηματική Υμών θεωρία και ευλογημένος ο καιρός της αγίας νηστείας της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής δια την εντός των καρδιών πάντων ημών υποδοχήν της Αναστάσεως του Χριστού και της συναναστάσεως μετ’ Αυτού των ζητούντων την δικαιοσύνην και την επί γης ειρήνην πάντων των λαών και των εθνών της γης Αμήν».
Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Γεωργίας είπε:
«Θεωρούμεν ιδιαιτέραν ευλογίαν την επίσκεψιν Ημών εις Ιεροσόλυμα. Ενθυμούμεθα τον Γεωργιανόν Άγιον Δαβίδ, ο οποίος ήλθεν ως προσκυνητής εις Ιεροσόλυμα, αλλά δεν εισήλθε εις την πόλιν, έλαβε μόνον δύο πέτρας από τα τείχη και ανεχώρησε. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων τότε είδεν εις το όνειρον αυτού ότι εις Γεωργιανός μοναχός ήλθε και έλαβε όλην την ευλογίαν της Ιερουσαλήμ. Τούτον εκυνήγησαν και έλαβον εξ αυτού την μίαν πέτραν, την άλλην του την άφησαν και την επήρεν εις την Γεωργίαν και εκεί φυλάσσεται μέχρι σήμερον.
Τοιαύτην αγάπην τρέφει ο Γεωργιανός λαός προς τα άγια χώματα.
Ευχαριστών, Σας εύχομαι πλουσίαν την άνωθεν ενίσχυσιν, δια να τα δυαφυλάττητε τα Πανάγια Προσκυνήματα από της επιβολής της παγκοσμιοποιήσεως και πάσης άλλης επιβολής».
Το εσπέρας της ημέρας ταύτης ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Γεωργίας επεσκέφθη δια προσκύνησιν τον Τάφον της Θεοτόκου εις Γεθσημανήν.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τη συνοδευόμενη φωτογραφία βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2012/02/18/5375/