Η Ελληνορθόδοξος Αραβόφωνος Κοινότης του Πατριαρχείου εις την Κανά της Γαλιλαίας, πλησίον της Ναζαρέτ, ακολουθούσα την από ετών συνήθειαν αυτής, εώρτασε την εορτήν αυτής εις την Ιεράν Μονήν της Κανά του Πατριαρχείου μετά του ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου, την Κυριακήν του Θωμά, 9ην /22αν Απριλίου 2012.
Δια την εορτήν ταύτην μετέβη εξ Ιεροσολύμων εις την Κανά την πρωΐαν της ως άνω Κυριακής ο Μακαριώτατος Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος.
Τον Μακαριώτατον και την συνοδείαν Αυτού υπεδέχθη ενθέρμως προ της εισόδου της πόλεως ο ηγούμενος του προσκυνήματος Οσιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Δοσίθεος, οι Επίτροποι της Εκκλησίας και οι Πρόσκοποι δια τυμπάνων και μουσικών οργάνων.
Ο Μακαριώτατος προεξήρξε του Όρθρου και της θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού, των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπου Ιόππης κ. Δαμασκηνού, Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και Ιερομονάχων και διακόνων.
Εις το Κοινωνικόν της θείας λειτουργίας ο Μακαριώτατος ωμίλησεν εις το αθρόως συναχθέν εκκλησίασμα, του οποίου προ ετών διετέλεσεν ηγούμενος δια του κάτωθι κηρύγματος Αυτού ελληνιστί:
«Δεύτε του καινού της αμπέλου γεννήματος της θείας ευφροσύνης, εν τη ευσήμω ημέρα της εγέρσεως, βασιλείας τε Χριστού κοινωνήσωμεν, υμνούντες αυτόν ως Θεόν εις τους αιώνας», ψάλλει ο υμνωδός της Εκκλησίας.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί.
Ευφραίνεται και αγάλλεται η Νέα Ιερουσαλήμ, δηλονότι η Αγία του Χριστού Εκκλησία, διότι επ’ αυτήν ανέτειλεν η δόξα της Αναστάσεως του Κυρίου.
Ευφραίνεται και αγάλλεται ωσαύτως η τοπική της Κανά της Γαλιλαίας Εκκλησία, διότι εις τους κόλπους αυτής ανέβλυσε το «καινόν της αμπέλου γέννημα», δηλονότι ο οίνος και εφανερώθη η δόξα του Ιησού, ότε, ως μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, «γάμος εγένετο εν Κανά της Γαλιλαίας και ην η μήτηρ του Ιησού εκεί …και οι μαθηταί αυτού», (Ιωάν. 2, 1-2).
Το «καινόν της αμπέλου γέννημα» δεν είναι άλλο από το καινόν πόμα, το οποίον καλούμεθα να πίωμεν, ως λέγει ο υμνωδός: «Δεύτε πόμα πίωμεν καινόν ουκ εκ πέτρας αγόνου τερατουργούμενον, αλλ’ αφθαρσίας πηγήν εκ τάφου ομβρήσαντος Χριστού, εν ω στερεούμεθα».
Και διερωτώμεθα, ποίον είναι το «καινόν τούτο πόμα»; Είναι αγαπητοί μου, το αίμα του Σωτήρος ημών Χριστού, «το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών», (Ματθ. 26,28). Το Κυριακόν δείπνον, δηλονότι η βρώσις του σώματος και η πόσις του αίματος του Χριστού, μας καθιστά μετόχους της αιωνίου ζωής από του παρόντος αιώνος και μας παρέχει την δυνατότητα να γίνωμεν κοινωνοί της Αναστάσεως του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού εν τη εσχάτη ημέρα κατά τους λόγους του Κυρίου: «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον και εγώ αναστήσω αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα», (Ιωάν. 6,54). Και ποία είναι η εσχάτη ημέρα; Είναι η αιώνιος ζωή, δηλονότι η βασιλεία των ουρανών, την οποίαν προγευόμεθα εντός της Εκκλησίας κατά την συμμετοχήν μας εις το μυστήριον της θείας Ευχαριστίας.
Με άλλα λόγια η θεία Ευχαριστία αποτελεί την πρόγευσιν της χαράς και ευφροσύνης, που θα απολαύσωμεν, όταν παρακαθήσωμεν εις το Δείπνον της θείας Βασιλείας. «Λέγω δε υμίν ότι ου μη πίω απ’ άρτι εκ τούτου του γεννήματος της αμπέλου, έως της ημέρας εκείνης, όταν αυτό πίω μεθ’ υμών καινόν εν τη βασιλεία του Πατρός μου», (Ματθ. 26,29). «Η γαρ σαρξ μου αληθώς εστι βρώσις και το αίμα μου αληθώς εστι πόσις», (Ιωάν. 6, 54-55).
Σχολιάζων τους λόγους τούτους του Κυρίου, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: «Η μεν του μάννα τροφή προς ολίγον…την του σώματος χρείαν διαπαίξασα…ησθένησε πάλιν ουκ εντιθείσα τοις βεβρωκόσι την αιώνιον ζωήν ουκ ην άρα βρώσις αληθής… Το δε άγιον σώμα του Χριστού προς αθανασίαν και ζωήν αποτρέφον, βρώσις όντως αληθής. Αλλ’ έπιον και ύδωρ εκ πέτρας εκείνοι… ποία γαρ τοις πεπτοκόσιν η όνησις; Τετελευτήκασι γαρ. Ην ουν άρα κακείνο πόσις ουκ αληθής. Αληθής δε κατ’ αλήθειαν ευρίσκεται πόσις το Τίμιον Αίμα του Χριστού, όλην εκ βάθρων απορριζούν την φθοράν και αναμοχλεύον τον εν τη ανθρωπεία σαρκί κατοικήσαντα θάνατον».
Το μέγιστον και θαυμαστόν όντως γεγονός της εκ νεκρών Αναστάσεως του Σωτήρος ημών Χριστού, αγαπητοί μου αδελφοί, αποτελεί την επισφράγισιν του μυστηρίου της θείας Οικονομίας, δηλονότι του μυστηρίου της ενσαρκώσεως και ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Τούτο εξ άλλου επιβεβαιοί και ο σοφώτατος Παύλος λέγων: «ει δε ανάστασις νεκρών ουκ έστιν, ουδέ Χριστός εγήγερται· ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις υμών», (Α’ Κορινθ. 15, 13-14).
Με άλλα λόγια, το χριστιανικόν κήρυγμα και η πίστις ημών εις Χριστόν εσταυρωμένον και αναστάντα συνιστά την δια της Αναστάσεως του Χριστού εγκαινισθείσαν ημίν καινήν εν τω κόσμω πολιτείαν τουτέστιν την Εκκλησίαν. Ημείς ως πολίται της εν Χριστώ πολιτείας της Εκκλησίας, δεν ποιούμεν πλέον τα του κόσμου, αλλά τα του Θεού και Πατρός Κυρίου δε ημών Ιησού Χριστού. Η εν Χριστώ ζωή ημών εντός του κόσμου προσλαμβάνει νέαν σημασίαν με εσχατολογικήν προοπτικήν, δηλαδή με επίγνωσιν του σκοπού της εν Χριστώ φανερωθείσης αληθινής ζωής.
Το γεγονός του γάμου που εγένετο εις τον ιερόν τούτον τόπον της Κανά δια της συμμετοχής του Σωτήρος ημών Χριστού, αλλά και δια της παρουσίας της μητρός Αυτού αειπαρθένου Μαρίας της εκ Ναζαρέτ, επικυρώνει τον καινόν, τον νέον και αληθή τρόπον ζωής, τον οποίον εκλήθημεν να καταγγέλλωμεν εις τους συνανθρώπους μας.
Λέγομεν τούτο, διότι ο φυσικός των ανθρώπων γάμος δεν αποτελεί αυτοσκοπόν, αλλά μέσον τελειώσεως του ανθρώπου δια της μεταβάσεως αυτού εκ της φθοράς εις την αφθαρσίαν, εκ της αμαρτίας εις την αναμαρτησίαν και εκ της πτώσεως του παλαιού Αδάμ εις την ανάστασιν του νεόυ Αδάμ, του Χριστού.
«Και γαρ ποιητής ων ο Ιησούς του ανδρός και της γυναικός», σχολιάζει εν προκειμένω ο ερμηνευτής, «ου παραιτείται κληθήναι εν γάμω, Αυτός ων ο μετά το πλάσαι την Εύαν αγαγών αυτήν προς τον Αδάμ. Διο και εν ευαγγελίω περί της συνόδου λέγει: «Α ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω» κατά δε τον Άγιον Κύριλλον: «τετίμηκε τη παρουσία του γάμου η πάντων ευθυμία και χαρά».
Αυτήν ακριβώς αγαπητοί μου, την πάντων ευθυμίαν και χαράν της Αναστάσεως του Νυμφίου Χριστού μετά της νύμφης αυτού, της Εκκλησίας, εορτάζομεν πανηγυρικώς και ημείς, ως μέλη του Χριστωνύμου αυτής σώματος. Ιδιαιτέρως σήμερον, Κυριακήν του Θωμά, καθ’ ην μνήμην ποιούμεθα της αναντιρρήτου αυτού ομολογίας ότι ο αναστάς Χριστός είναι «ο Κύριός μου και ο Θεός μου», ως μαρτυρεί ο ευαγγελιστής Ιωάννης, (Ιωάν. 20,28).
Της πασχαλίου ταύτης χαράς του γάμου, της αναστάσεως της ανθρωπίνης ημών φύσεως μετά της θείας του Θεανθρώπου Χριστού φύσεως, καλούμεθα να συμμετάσχωμεν δια του υμνωδού λέγοντος: «Καθαρθώμεν τας αισθήσεις και οψόμεθα, τω απροσίτω φωτί της Αναστάσεως, Χριστόν εξαστράπτοντα και χαίρετε φάσκοντα, τρανώς ακουσόμεθα, επινίκιον άδοντες».
Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη ο Κύριος.
…και αραβιστί, ίδε ηλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/ar/2012/04/22/1005/
Μετά την θ. Λειτουργίαν έλαβε χώραν λιτανεία τρις πέριξ του ιερού Ναού, εις την οποίαν μετά χαράς μετέσχον οι προσκυνηταί και όλος ο λαός.
Εν συνεχεία ηκολούθησε τράπεζα παρατεθείσα υπό του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Δοσιθέου και των Επιτρόπων της Εκκλησίας εις την ανεγερθείσαν υπ’ αυτού νέαν αίθουσαν δια τα γεύματα και ποικίλας άλλας εκδηλώσεις.
Άμα τη λήξει μιας τοιαύτης πανδήμου εορτής των Ορθοδόξων εις την ανεκαινισμένην και ευτρεπισμένην υπό του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Δοσιθέου Ιεράν Μονήν, ο Μακαριώτατος, προσκεκλημένος ων μετέβη εις την κώμην Αμπού-Σναν, ίνα ευλογήση τον γάμον του εκ της κώμης ταύτης φοιτητού της Θεολογίας εις την Θεολογικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Τζαουάντ Χούρη.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2012/04/22/5838/
Login
Υπενθύμιση κωδικού