Σάββατο, 06 Ιουν, 2026
Ιλαρίωνος του νέου ηγουμένου της μονής των Δαλμάτων, Αττάλου του θαυματουργού, Μιχαήλ νεομάρτυρος (1771).

Η Αγία Σκέπη

02/03/2012 Η Α΄ πρώτη Στάση των Χαιρετισμών στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων


Την Παρασκευήν της Α’ εβδομάδος των Νηστειών, 18ην Φεβρουαρίου/ 2αν Μαρτίου 2012, εψάλη ο Κανών «Ανοίξω το στόμα μου…» και ανεγνώσθη η Α’ Στάσις των Χαιρετισμών του Ακαθίστου Ύμνου εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως.

Της κατανυκτικής και εν ταυτώ μεγαλοπρεπούς ακολουθίας ταύτης, της μυούσης θεολογικώτατα εις το μυστήριον του Ευαγγελισμού της Ενανθρωπήσεως και της κατά σάρκα Γεννήσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου, προεξήρξεν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ο Οποίος και εκήρυξεν εις τους Αγιοταφίτας Πατέρας και τους άλλους μετασχόντας πιστούς τον θείον λόγον, έχοντα ως έπεται:

«Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν», κηρύττει ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής και Θεολόγος.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ο θείος ούτος Λόγος, ο Οποίος προσέλαβε την ανθρωπίνην ημών σάρκα και εγένετο άνθρωπος καθ’ ημάς εν τόπω και χρόνω, είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού και Πατρός, Κύριος Ιησούς και Σωτήρ ημών.

Την ενσάρκωσιν και ενανθρώπησιν του Θεού τούτου Λόγου εκ Παρθένου γυναικός προκατήγγειλεν ο μεγαλοφωνώτατος των προφητών Ησαΐας λέγων: «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ». (Ησ. 7,14).

Το μέγα τούτο μυστήριον της εκ Παρθένου γυναικός και υπό νόμον γεννήσεως του Θεού Λόγου του Χριστού κηρύττει και ευαγγελίζεται ο σοφώτατος Παύλος λέγων: «ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον…», (Γαλ. 4,4).

Ουκ είπεν ο απόστολος Παύλος «δια γυναικός» αλλά «εκ γυναικός», σχολιάζει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Και τούτο διότι η γυνή, εκ της οποίας ετέχθη ο Υιός του Θεού και η οποία εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν είναι η Παρθένος Μαρία εξ οίκου και πατριάς Δαυΐδ.

Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου, η Παρθένος Μαρία αναδεικνύεται κατά τον υμνωδόν: «Το κεφάλαιον της σωτηρίας του κόσμου και του απ’αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις».

Ιδού λοιπόν, διατί η Εκκλησία του Χριστού λατρευτικώς ανακράζει το «χαίρε» και θεολογικώς δοξολογεί δια της ακολουθίας του Ακαθίστου Ύμνου το πρόσωπον της αειπαρθένου Μαρίας, την οποίαν μάλιστα η Εκκλησία μας ωνόμασε δια στόματος των θεοφόρων Πατέρων αυτής, πλατυτέραν των ουρανών, αλλά κυρίως και Θεοτόκον και Μητέρα του Θεού. «Δικαίως και αληθώς», θα διδάξη ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν. Τούτο γαρ το όνομα άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησι».

Εάν αγαπητοί μου, ο Σταυρός του Χριστού κατά τον μακάριον Παύλον, αποτελεί «Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον, Έλλησιν δε μωρίαν», (Α’ Κορ. 1,23) το όνομα «Θεοτόκος» της Παρθένου Μαρίας αποτελεί το συναμφότερον, δηλονότι και σκάνδαλον και μωρίαν εις τους αιερεσιάρχας Άρειον, Μακεδόνιον και Νεστόριον και τους ομόφρονας αυτών.

Με άλλα λόγια, το μυστήριον της θείας οικονομίας, δηλαδή της εν Χριστώ «σωτηρίας του ανθρώπου, άνευ της συμμετοχής της αειπαρθένου Μαρίας της εκ Ναζαρέτ, θα παρέμενεν ανενέργητον και συνεπώς ακοινώνητον εις τον λαόν της νέας χάριτος, τον λαόν «του μεγάλου Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ος έδωκεν εαυτόν υπέρ ημών, ίνα λυτρώσηται ημάς από πάσης ανομίας και καθαρίση εαυτώ λαόν περιούσιον, ζηλωτήν καλών έργων», ( Τιτ. 2, 13-14).

Ναι, αγαπητοί μου, την μεγάλην ταύτην δωρεάν του Υιού του Θεού Πατρός να δώση τον Εαυτόν Του εις θάνατον υπέρ ημών, δια να μας εξαγοράση από κάθε παράβασιν του νόμου, και να μας καθαρίση δια του εαυτού Του, ως λαόν περιούσιον, δηλαδή εκλεκτόν και ιδικόν Του, γεμάτον ζήλον δια τα καλά έργα, οφείλεται εξ ολοκλήρου εις την Παρθένον Μαρίαν. Οφείλεται, επαναλαμβάνομεν, εις την Παναγίαν, άχραντον και υπερευλογημένην ένδοξον Δέσποιναν Θεοτόκον και αειπάρθενον Μαρίαν. Την Μαρίαν, η οποία εγένετο το δοχείον του Αγίου Πνεύματος, «η κλίμαξ η επουράνιος, δι’ ης κατέβη ο Θεός» και «η γέφυρα, η μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν».

Η Θεοτόκος Μαρία, η Μητέρα του Θεού Λόγου, του δι’ ημάς σάρκα φορέσαντος και ενανθρωπήσαντος, Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αναδεικνύεται και μητέρα πάντων ημών.

Λέγομεν δε τούτο, διότι λέγει ο υμνωδός: «ελήλυθεν η νηστεία, η μήτηρ της σωφροσύνης, η κατήγορος της αμαρτίας και συνήγορος της μετανοίας, η πολιτεία των αγγέλων και σωτηρία των ανθρώπων».

Αληθώς, αγαπητοί μου, η νηστεία είναι η κατήγορος της αμαρτίας, της φθοράς του θανάτου, που προήλθεν από την αφροσύνην και την παρακοήν της προμήτορος Εύας. Επί πλέον δε η νηστεία είναι η μήτηρ της σωφροσύνης, η πολιτεία των αγγέλων και η σωτηρία των ανθρώπων, που προήλθεν από την άκραν ταπείνωσιν και κυρίως την υπακοήν εις το θέλημα του Θεού της αειπαρθένου Μαρίας, της νέας εν Χριστώ μητέρας της Εύας.

Την νηστείαν δεν πρέπει να την θεωρώμεν ως την αποχήν βρωμάτων και τροφών, αλλά ως το μέσον και την δύναμιν της μετανοίας. Και τούτο, διότι η Εύα της παρακοής εξήλθε του Παραδείσου της τρυφής. Εν ω η Εύα της υπακοής και της νηστείας επανεισαγάγεται εις τον Παράδεισον, όχι απλώς ως κοινωνός της θείας δόξης, αλλ’ ως μητέρα της σεσαρκωμένης δόξης του Θεού, ως Θεοτόκος, εν τω προσώπω της αειπαρθένου Μαρίας. Δια της νηστείας η Παρθένος Μαρία διετήρησεν την καθαρότητα της καρδίας αυτής.

Αυτήν ακριβώς την καθαρότητα της καρδίας ημών παραγγέλλει και εις ημάς η Εκκλησία μας, δια του καιρού της αγίας νηστείας, δια να γίνωμεν και ημείς άξιοι του φωτός της Αναστάσεως του Σωτήρος ημών Χριστού.

«Νηστείας προβάλλοντες», λέγει ο υμνωδός, «τω των ευχών όρει και ημείς καρδία καθαρά ίδωμεν Θεόν, τας πλάκας δεχόμενοι των εντολών ένδον ως Μωσής, δόξη αστράπτοντες τω προσώπω της αγάπης Αυτού».

Δεηθώμεν, αδελφοί, της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, όπως και ημείς αξιωθώμεν να διέλθωμεν τον καιρόν της Αγίας και Μεγάλης νηστείας εν σωφρωσύνη και μετανοία. Αμήν».

Η ακολουθία αύτη ετελέσθη ως εικός κατά την εκκλησιαστικήν τάξιν και εις πάντας τους Ναούς της δικαιοδοσίας του Πατριαρχείου.

Της ακολουθίας ταύτης εις τον Ιερόν Ναόν του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου εν Λύδδη, υπεράνω του τάφου αυτού, προεξήρξεν ο Γέρων Αρχιγραμματεύς Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο οποίος και εκήρυξε τον θείον λόγον εις τους μετασχόντας Ελληνορθοδόξους Αραβοφώνους πιστούς της πόλεως της Λύδδης.

Εκ της Αρχιγραμματείας.

Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες και το video βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2012/03/02/5437/



Print-icon 




Πνευματικά δικαιώματα 2009-2013 © «Ρωμηοσύνη»
Επιτρέπεται η αναπαραγωγή του υλικού του ιστοχώρου με προϋπόθεση την αναφορά στην πηγή: «Ρωμηοσύνη» www.romiosini.org.gr

:: Πατριαρχείο Ιεροσολύμων :: Ειδήσεις εκ του Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων :: Σχετικά :: Τελευταία νέα :: Τρέχοντα Προγράμματα :: Ιστορικό Αρχείο της Μ.Κ.Ο. "Ρωμηοσύνη" ::


Login-iconLogin  ForgottenPassword-iconΥπενθύμιση κωδικού 

Αυτή τη στιγμή διαβάζουν την ιστοσελίδα μας 95 επισκέπτες.