Την Κυριακην, 19ην Νοεμβρίου/2αν Δεκεμβρίου 2012, η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος επραγματοποίησε ποιμαντικήν επίσκεψιν εις την Ελληνορθόδοξον Αραβόφωνον Κοινότητα της πόλεως Μπιρζέτ.
Η πόλις αύτη κείται εις μικράν απόστασιν βορείως της Ραμάλλας, έχει πληθυσμόν περί τους εξ χιλιάδας κατοίκους εκ των οποίων οι 1.500 περίπου είναι Ορθόδοξοι και διατηρεί Πανεπιστήμιον.
Αφορμή δια την ποιμαντικήν ταύτην επίσκεψιν του Μακαριωτάτου ήτο η ολοκλήρωσις της ανακαινίσεως της αιθούσης ενοριακών εκδηλώσεων παρά τον ιερόν Ναόν του Αγίου Γεωργίου. Τον Μακαριώτατον υπεδέχθησαν εις την είσοδον της πόλεως εκπρόσωποι της Κοινότητος, εις την είσοδον δε του Ναού ο ηγούμενος Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης π. Φιλούμενος και το Κοινοτικόν Συμβούλιον και λαός.
Ο Μακαριώτατος προεξήρξε της ακολουθίας του Όρθρου και της θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Αβήλων κ. Δωροθέου και Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου Γέροντος Αρχιγραμματέως, ψαλλούσης αραβιστί της μεικτής χορωδίας του ναού και συμμετεχόντων εν ευλαβεία πολλών εκ των Ορθοδόξων πιστών της Κονότητος.
Εις το Κοινωνικόν της θ. Λειτουργίας ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον εις τους πιστούς, έχοντα ελληνιστί ως έπεται:
«Την θείαν ταύτην και πάντιμον τελούντες εορτήν οι θεόφρονες της Θεομήτορος, δεύτε τας χείρας κροτήσωμεν τον εκ αυτής τεχθέντα Θεόν δοξάζοντες»: «Οι ευσεβείς που επιτελούμε την θείαν και πάντιμον εορτήν της Θεομήτορος, ας χειροκροτήσωμεν από χαράν δοξάζοντες τον Θεόν δηλονότι τον Χριστόν που γεννήθηκε απ’ αυτήν, την αειπάρθενον Μαρίαν».
Με αυτόν τον ευφρόσυνον ύμνον, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός μας προτρέπει, αγαπητοί μου αδελφοί, να δοξάσωμεν τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν ο Οποίος εν Χριστώ έλαβε σάρκα εκ των αγνών αιμάτων της αειπαρθένου Μαρίας της εκ Ναζαρέτ.
Το μυστήριον τούτο της ενσαρκώσεως και ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου είναι όντως μέγα και παράδοξον κατά την ομολογίαν του Αποστόλου Παύλου: «Και ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον. Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη», ( Α’ Τιμ. 3,16).
Και διερωτώμεθα, δια ποίον λόγον και τινι τρόπω εφανερώθη ο Θεός εν σαρκί;
Ο μεν λόγος η καλλίτερον ειπείν ο σκοπός της φανερώσεως του Θεού εν σαρκί, είναι κατά την μαρτυρίαν του Αγίου Ευαγγελιστού Ιωάννου, ότι: «εκείνος ( ο Θεός ) εφανερώθη, ίνα τας αμαρτίας ημών άρη και αμαρτία εν αυτώ ουκ έστι», (Α’ Ιωάν, 3,5).
Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου, ο Θεός κατεβαίνει μέχρι τον άνθρωπον, δια να υψωθώμεν ημείς οι άνθρωποι μέχρι τον Θεόν. Γίνεται Υιός ανθρώπου δια να γίνωμεν ημείς οι άνθρωποι υιοί του Θεού. Λαμβάνει μορφήν δούλου, «εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος», (Φιλιπ. 2,7) Και τούτο δια να απελεθερώση την κτίσιν «από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού», (Ρωμ. 8,21).
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός γίνεται μέτοχος της ανθρωπίνης ημών φύσεως, ίνα ημείς γίνωμεν μέτοχοι και κοινωνοί της θείας φύσεως, ουχί βεβαίως της θείας και ακαταλήπτου Αυτού ουσίας. Ο Θεός δηλαδή γίνεται τέλειος άνθρωπος δια να γίνωμεν ημείς οι άνθρωποι θεοί κατά χάριν, ως λέγει ο Μέγας Αθανάσιος: «Αυτός ο Θεός γαρ ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν». Επί πλέον, ο Θεός εφανερώθη σεσαρκωμένος δι’ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν.
Ο δε τρόπος της φανερώσεως του Θεού Λόγου εν σαρκί εγένετο κατά τον θείον Παύλον ούτως: «Ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν Αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενος υπό νόμον…», ( Γαλ. 4,4).
Η γυνή δε αυτή είναι η υπερευλογημένη Δέσποινα ημών Θεοτόκος και αειπάρθενος Μαρία, η θυγάτηρ των αγίων και δικαίων θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης. Η γυνή αύτη είναι η παρθένος Μαριάμ εξ οίκου Δαβίδ, η οποία εισήχθη υπό των γονέων αυτής εις τον Ναόν και μάλιστα εις τα Άγια των Αγίων, τρεφομένη υπό του αγγέλου, άχρις ου παρεδόθη υπό των Ιερέων εις τον Ιωσήφ τον μνήστορα εις Ναζαρέτ, εις την οποίαν και εδέχθη τον Ευαγγελισμόν της εκ Πνεύματος Αγίου ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Η αγία ημών Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί, μας συνήγαγε σήμερον εν τω σεπτώ τούτω Ναώ της παλαιάς πόλεως υμών Bir Zeit, δια να τελέσωμεν την μνήμην των παντίμων προεορτίων της εν τω Ναώ Εισόδου της Υπεραγίας Θεοτόκου αφ’ ενός, αλλά και να ευχαριστήσωμεν δοξολογικώς αφ’ ετέρου τον φιλάνθρωπον Θεόν ημών.
Ποιούμεν δε τούτο, διότι ως λέγει ο υμνωδός: «Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις. Εν Ναώ του Θεού τρανώς η Παρθένος δείκνυται και τον Χριστόν τοις πάσι προκαταγγέλλεται. Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν. Χαίρε της οικονομίας του κτίστου η εκπλήρωσις».
Και πάλιν διερωτώμεθα, ποίον είναι της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις; Τούτο είναι, αγαπητοί μου, η εν τω σπηλαίω της Βηθλεέμ Γέννησις εκ της Παρθένου Μαρίας του Θεού Λόγου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. «Είναι το μέγα της ευσεβείας μυστήριον». Του μυστηρίου τούτου η Παρθένος Μαριάμ εγένετο κοινωνός και συμμέτοχος τη επελεύσει του Αγίου Πνεύματος και τη επισκιάσει της δυνάμεως του Υψίστου, (Λουκ. 1, 35).
Τούτο σημαίνει ότι η πεπτωκυία των ανθρώπων φύσις ένεκα της αμαρτίας ανίσταται και ανακαινίζεται εν τω καθαρωτάτω προσώπω της Παναχράντου και αειπαρθένου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου. Δια τούτο ο υμνωδός λέγει: «Συ των προφητών το κήρυγμα, Αποστόλων η δόξα και μαρτύρων το καύχημα, και πάντων των γηγενών η ανακαίνισις, Παρθένε Μήτηρ Θεού. Δια γαρ σου τω Θεώ κατηλλάγημεν. Διο τιμώμεν την σην εν τω Ναώ του Κυρίου προέλευσιν».
Η εν τω Ναώ προέλευσις, δηλονότι η είσοδος εν τω Ναώ του Κυρίου της Παρθένου Μητρός του Θεού, μας καλεί, αγαπητοί μου, να προετοιμάσωμεν τους εαυτούς μας δια να εισέλθωμεν και ημείς ως άλλοι μάγοι, με τα δώρα της μετανοίας, της συνδιαλλαγής μετ’ αλλήλων, της ομονοίας, της φιλανθρωπίας, της επισκέψεως των φυλακισμένων και των ασθενών, της παραμυθίας των αιχμαλώτων και των προσφύγων του πυρός του πολέμου αλλά και της ελεημοσύνης εις την χαράν δικαιοσύνην και ειρήνην των εγκαινίων της βασιλείας του Θεού, τουτέστιν των Αγίων Χριστουγέννων. Διότι, ως διδάσκει ο Απόστολος Παύλος: «Ου γαρ εστι η βασιλεία του Θεού βρώσις και πόσις, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω», (Ρωμ. 14,17).
Ευχαριστήσωμεν, αδελφοί μου, την αποκυήσασαν εν κόσμω Ζωής Άρτον, τον Λόγον, και μετά του υμνωδού είπωμεν:
«Σήμερον ο θεοχώρητος ναός, η Θεοτόκος εν Ναώ Κυρίου προσάγεται, και Ζαχαρίας ταύτην υποδέχεται. Σήμερον τα των Αγίων Άγια αγάλλονται και ο χορός των αγγέλων μυστικώς πανηγυρίζει. Μεθ’ ων και ημείς εορτάζοντες σήμερον συν τω Γαβριήλ εκβοήσωμεν: Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου, ο έχων το μέγα έλεος. Αμήν».
και αραβιστί ως έπεται: ίδε ηλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/ar/2012/12/02/1671/
Μετά την θείαν Λειτουργίαν ο Μακαριώτατος ενεκαινίασε δια της τελετής του αγιασμού του ύδατος την προσκειμένην τω ιερώ Ναώ αίθουσαν ενοριακών εκδηλώσεων, προσεφώνησε δια της κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού αραβιστί, ίδε ηλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/ar/2012/12/02/1676/
και προσέφερε χρηματικήν δωρεάν δια την συνέχισιν της ανακαινίσεως του ιερού ναού και των ιδρυμάτων αυτού.
Εν συνεχεία ο Μακαριώτατος επεσκέφθη το ανεγειρόμενον και αποτελειουμένην σχολείον του Πατριαρχείου τη χορηγία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και το οικόπεδον, εις το οποίον θα ανεγερθή νέα μεγάλη Εκκλησία.
Την μεσημβρίαν ο καθηγούμενος Αρχιμανδρίτης π. Φιλούμενος και το Κοινοτικόν Συμβούλιον παρέθεσαν εις τον Μακαριώτατον και την συνοδείαν Αυτού νηστήσιμον τράπεζαν.
Εκ της Αρχιγραμματείας.
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στο σύνδεσμο
http://www.jp-newsgate.net/gr/2012/12/02/7297/
Login
Υπενθύμιση κωδικού