Την Παρασκευήν, 3ην/ 15ην Νοεμβρίου 2012, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η εορτή του Αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου εις τον επ’ ονόματι αυτού ιερόν Ναόν, εν ω και ο τάφος αυτού, εις Λύδδαν. Η Λύδδα, η αρχαία πόλις με το όνομα Διόσπολις, είναι και η πόλις της Καινής Διαθήκης και των Χριστιανικών χρόνων, η οποία εδέχθη το λείψανον του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, μαρτυρήσαντος εις Ρώμην περί το 305 μ.Χ. Το τίμιον λείψανον αυτού μετέφερε κατ’ επιθυμίαν αυτού, εκφρασθείσαν προ του μαρτυρίου του, ο υπηρέτης αυτού εις Λύδδαν, εξ ης η καταγωγή της μητρός αυτού.
Επί του τάφου αυτού ανήγειρεν μεγαλοπρεπή ναόν η Αγία Ελένη κατά την δεκαετίαν 326-336 μ.Χ. Εις την εορτήν ταύτην της 3ης Νοεμβρίου εορτάζεται η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου και τα εγκαίνια του Ναού τούτου, εν ω την 23ην Απριλίου εορτάζεται η μνήμη του μαρτυρίου αυτού.
Δια την εορτήν ταύτην μετέβη εις την πόλιν ταύτην την πρωΐαν της ως άνω ημέρας η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος. Φθάσας εις Λύδδαν,εγένετο δεκτός υπό του καθηγουμένου του ιερού προσκυνήματος Αρχιμανδρίτου π. Σωφρονίου, των ιερέων των ομόρων πόλεων της Λύδδης, Ιόππης και Ρέμλης και των προσκόπων.
Ελθών, τη συνοδεία τούτων εις τον ιερόν Ναόν, ο Μακαριώτατος προεξήρξε της ακολουθίας του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Βόστρων κ. Τιμοθέου, του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιόππης κ. Δαμασκηνού και του Γέροντος Αρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Ιερομονάχων και διακόνων, ψάλλοντος του Πρωτοψάλτου του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου ελληνιστί και της χορωδίας της Κοινότητος Λύδδης αραβιστί, παρουσία του εκπροσώπου της Ελληνικής Πρεσβείας εις το Ισραήλ και του Πρέσβεως της Σερβίας εις το Ισραήλ και τη ευλαβή συμμετοχή προσκυνητών εκ της Λύδδης και εξ άλλων πόλεων του Ισραήλ.
Εις το Κοινωνικόν της Θείας Λειτουργίας, εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος, έχοντα ως έπεται εληνιστί:
«Είπεν ο Κύριος τοις μαθηταίς Αυτού: Ταύτα λελάληκα υμίν, ίνα μη σκανδαλισθήτε. Αποσυναγώγους ποιήσουσιν υμάς, αλλ’ έρχεται ώρα, ίνα πας ο αποκτείνας υμάς δόξη λατρείαν προσφέρειν τω Θεώ», (Ιωάν. 16, 1-2).
Σας είπα αυτά, λέγει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εις τους μαθητάς του, δια να μη σκανδαλισθήτε και εξ αιτίας του μίσους που εκδηλώνει εναντίον μου ο κόσμος κλονισθήτε εις την προς εμέ πίστιν σας. Θα σας αφορίσουν από τας συναγωγάς ως αιρετικούς, αλλ’ ως να μη ήτο αρκετόν αυτό, έρχεται ώρα, κατά την οποίαν καθένας που θα σας φονεύη, θα νομίση ότι όχι μόνον δεν εγκληματεί, αλλ’ ότι με τον φόνον αυτόν προσφέρει λατρείαν εις τον Θεόν.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Οι μαθηταί και απόστολοι του Χριστού εγένοντο αυτόπται και αυτήκοοι μάρτυρες του σεσαρκωμένου Θείου Λόγου του Υιού του Θεού και Υιού του ανθρώπου, δηλονότι της αειπαρθένου Μαρίας. Η μαρτυρία αυτή των αγίων Αποστόλων και ευαγγελιστών επεσφραγίσθη δια του μαρτυρικού αυτών αίματος, δεδομένου ότι εφονεύθησαν υπό μισησάντων αυτούς εξ αιτίας του ονόματος του Χριστού.
Θύματα του μίσους κατά του ονόματος «του υπέρ ονόματος δηλονότι του Χριστού», (Φιλιπ. 2,9) υπήρξαν οι μάρτυρες της αγάπης του Χριστού κατά τους ιδίους λόγους: «και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων δια το όνομά μου», (Ματθ. 10, 22).
Τοιούτον θύμα μίσους του ονόματος του Χριστού υπήρξεν ο σήμερον τιμώμενος Άγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος επί τη μνήμη των εγκαινίων του επωνύμου Αυτού Ναού εν τη ιστορική πόλει υμών Λύδδη. Τα εγκαίνια βεβαίως του μεγαλοπρεπούς τούτου Ναού ετελέσθησαν δια της μετακομιδής και καταθέσεως εν τω σωζομένω μέχρι των ημερών ημών, εντός του Ναού, κενοταφίω των λειψάνων του Αγίου Γεωργίου.
Ο ένδοξος Γεώργιος, ως λέγει ο Συναξαριστής αυτού, αγωγής θείας και φύσεως τυχών αγαθής, και ρίζης ευκλεούς, των γεννητόρων άνωθεν ευγενεία και ευσεβεία κεκοσμημένων, προς πολέμους γέγονεν επιτηδειότατος και λαμπρότατος. Όθεν και παρά Διοκλητιανού του Ρωμαίου αυτοκράτορος και διώκτου των Χριστιανών διοικητής στρατιωτικού τάγματος (τριβούνος), είτα και κόμης δια το αήτητον της ανδρείας γνωρίζεται, λανθάνων το μέχρι τούδε, ότι Χριστιανός ην.
Παρουσιασθείς ενώπιον του Διοκλητιανού ο Γεώργιος και ιδών την κατά των Χριστιανών μανίαν, λαμπρώς τον Χριστόν Θεόν τε και Θεού Υιόν ανακηρύξας παρρησιάζεται το μυστήριον της θείας ευσεβείας. Τούτου ένεκεν υφίσταται τον θάνατον του μαρτυρίου, γενόμενος ούτω συμμάρτυς του αίματος του Χριστού.
Το υπέρ του φωτός της αληθείας του Χριστού μαρτύριον του Γεωργίου ως και το κήρυγμα αυτού διατυπώνει εναργέστατα ο υμνωδός της Εκκλησίας λέγων: Αξίως του ονόματος επολιτεύσω, στρατιώτα Γεώργιε. Τον σταυρόν γαρ του Χριστού επ’ώμων αράμενος την εκ διαβολικής πλάνης χερσωθείσαν γην εκαλλιέργησας και την ακανθώδη θρησκείαν των ειδώλων εκριζώσας, της Ορθοδόξου πίστεως κλήμα κατεφύτευσας. Όθεν βλυστάνεις ιάματα, τοις εν πάση τη οικουμένη πιστοίς και Τριάδος γεωργός, δίκαιος ανεδείχθης».
Όντως, αγαπητοί μου αδελφοί, το μαρτύριον του Γεωργίου συνέβαλε αποφασιστικώς εις την εκ της διαβολικής πλάνης της θρησκείας των ειδώλων απαλλαγής των ανθρώπων και της γνώσεως αυτών της θρησκείας της αληθείας, του Ευαγγελίου του Χριστού.
Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, αναφερόμενος εις τα ευεργετικά αποτελέσματα των θλίψεων επικαλείται την πολιτείαν -τρόπον ζωής- των μαρτύρων λέγων: «τοιγαρούν και ημείς τοσούτον έχοντες περικείμενον ημίν νέφος μαρτύρων, όγκον αποθέμενοι πάντα και την ευπερίστατον αμαρτίαν, δι’ υπομονής τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν Ιησούν, ος αντί της προκειμένης αυτώ χαράς υπέμεινε σταυρόν, αισχύνης καταφρονήσας, εν δεξιά τε του θρόνου του Θεού κεκάθικεν”, (Εβρ. 12,1-2).
Οι άγιοι μάρτυρες, τους οποίους επικαλείται ο Απόστολος Παύλος ήσαν άνθρωποι «ομοιοπαθείς ημίν», ( Πραξ. 14,15), όπως ακριβώς και ο Άγιος Γεώργιος. Δεν ήσαν μυθικοί ήρωες ούτε υπεράνθρωποι. Ούτοι ήσαν φορείς του Αγίου Πνεύματος, του Πνεύματος του Χριστού.
Ο εσταυρωμένος και αναστάς Χριστός ήτο το σημείον αναφοράς των. Δια τούτο ο θείος Παύλος μας προτρέπει λέγων: «δι’ υπομονής τρέχομεν τον προκείμενον ημίν αγώνα αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν Ιησούν», (Εβρ. 12,1-2). Με άλλα λόγια, ας τρέχωμεν με υπομονήν τον αγώνα που προβάλλει εμπρός μας. Και πουθενά αλλού ας μην στρέφωμεν τα βλέμματά μας και την προσοχήν μας, παρά μόνον εις τον Ιησούν, που είναι αρχηγός και θεμελιωτής της πίστεως και μας τελειοποιεί εις αυτήν.
Η βαθυτέρα σημασία και αξία του μάρτυρος της αγάπης του Χριστού, αγαπητοί μου, οφείλεται εις το γεγονός ότι δια του μαρτυρικού αυτού αίματος επιτυγχάνει την τελείωσιν της πίστεως αυτού, καθώς και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ετελείωσε το απολυτρωτικόν Αυτού έργον δια του μαρτυρίου Αυτού, τουτέστι του σταυρικού θανάτου. «Τελείωσιν το μαρτύριον καλούμεν», λέγει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, «ουχ ότι τέλος του βίου ο άνθρωπος έλαβεν ως οι λοιποί, αλλ’ ότι τέλειον έργον αγάπης ενεδείξατο».
Ιδού λοιπόν διατί η Εκκλησία μας τιμά υπερβαλλόντως τους μάρτυρας της πίστεως του Χριστού. Και ιδού διατί ο Άγιος Γεώργιος κατέχει εξέχουσαν θέσιν εν μέσω του νέφους των μαρτύρων του Χριστού. Ως άλλη νεφέλη η τιμή της μνήμης του Αγίου Γεωργίου αναψύχει πάντας τους τιμώντας αυτήν από τον καύσωνα των αναγκών και θλίψεων αυτών.
Παρακαλέσωμεν τον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον και μετά του μελωδού αυτού είπωμεν. «Εν θαλάσση με πλέοντα, εν οδώ με βαδίζοντα, εν νυκτί καθεύδοντα, περιφρούρησον, επαγρυπνούντα διάσωσον, παμμάκαρ Γεώργιε και οδήγησον ποιείν του Κυρίου το θέλημα, όπως εύροιμι εν ημέρα της δίκης των εν βίω πεπραγμένων μοι την λύσιν, ο καταφεύγων τη σκέπη σου.
Αμήν.
Αραβιστί ο λόγος τούτο ευρίσκεται εις τον ακόλουθον ηλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/ar/2012/11/16/1611/ .
Μετά την θείαν Λειτουργίαν, ο Ηγούμενος Αρχιμανδρίτης π. Σωφρόνιος εδεξιώθη την Πατριαρχικήν συνοδείαν εις το ηγουμενείον, την μεσημβρίαν δε η Κοινότης της Λύδδης παρέθεσεν εις τον Μακαριώτατον, την συνοδείαν Αυτού και άλλους ευφρόσυνον τράπεζαν.
Εις ταύτην ο Μακαριώτατος προσεφώνησεν τους συνδαιτημόνας λέγων τα κάτωθι: «Η σημερινή εορτή είναι μεγάλη. Ο Άγιος Γεώργιος είναι γνωστός εις όλον τον κόσμον. Πολλαί πόλεις εις τον κόσμον έχουν αυτόν προστάτην. Πολλοί φέρουν το όνομά του, διότι ο Άγιος εγνώρισε τον Χριστόν και την ελευθερίαν, την οποίαν ούτος έζησεν εις την Βυζαντινήν-Ρωμαϊκήν αυτοκρατορίαν. Ούτος εζήτησε την ελευθερίαν των ανθρώπων εκ της καταπιέσεως της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η Εκκλησία Ιεροσολύμων, και ιδιαιτέρως η πόλις της Λύδδης, καυχώνται διότι ο Άγιος ήτο Παλαιστίνιος εκ καταγωγής της μητρός αυτού. Ο τάφος και η Εκκλησία αυτού εις Λύδδαν είναι το πλέον δυνατόν, ισχυρόν χριστιανικόν μαρτύριον. Είναι τεκμήριον και παράδειγμα θρησκευτικής συμβιώσεως. Οπουδήποτε ευρεθώ εις συνέδρια, αναφέρομαι εις την συμβίωσιν Χριστιανών και Μουσουλμάνων εις Λύδδαν και εις την Εκκλησίαν αυτής, το ήμισυ της οποίας είναι τέμενος. Το Πατριαρχείον, ως Εκκλησία “Rum-Orthodox”, είναι εγγύησις δι’ όλους τους Χριστιανούς της Αγίας Γης.
Ευχαριστώ όλους τους συμμετέχοντας εις την εορτήν ταύτην, τον Πρέσβυν της Σερβίας, τον εκπρόσωπον της Πρεσβείας της Ελλάδος, τον ηγούμενον π. Σωφρόνιον, τον Πρόεδρον και τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου, τους προσκόπους και όλους. Παρακαλούμεν τον Άγιον να πρεσβεύη εις τον Θεόν δι’ ειρήνην εις την περιοχήν ημών και δια βοήθειαν των δεινοπαθούντων εις την Συρίαν».
Εκ της Αρχιγραμματείας.
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στο σύνδεσμοhttp://www.jp-newsgate.net/gr/2012/11/15/7156/
Login
Υπενθύμιση κωδικού