«Βαρνάβας δε και Σαύλος υπέστρεψαν εξ Ιερουσαλήμ πληρώσαντες την διακονίαν……Ούτοι μεν ουν εκπεμφθέντες υπό του Πνεύματος του Αγίου κατήλθον εις την Σελεύκειαν, εκείθεν δε απέπλευσαν εις Κύπρον. Διελθόντες δε την νήσον άχρι Πάφου …..(Πρ. 13, 4, 6)».
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Κύπρου Κύριε Χρυσόστομε,
Εντιμότατε Κύριε Πέτρε Κυριακίδη,
Ελλογιμώτατοι κ. Καθηγηταί,
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.
Δόξαν και Ευχαριστίαν αναπέμπομεν τω αγίω Τριαδικώ Θεώ ότι η Μη Κυβερνητική Οργάνωσις του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων «Ρωμηοσύνη» συνήγαγε πάντας ημάς εν τη πολυπαθεί Νήσω Κύπρω και δη εν τη αρχαία υμών πόλει Πάφω. Και τούτο, δια να διαδηλώσωμεν αφ’ ενός μεν την εν Χριστώ κοινωνίαν και αγάπην των Εκκλησιών Κύπρου και Ιεροσολύμων. Αφ’ ετέρου δε να επισημάνωμεν τους ισχύοντας αγιογραφικούς και αγιοπατερικούς δεσμούς, μεταξύ Κύπρου και Αγίων Τόπων, τους διαχρονικώς επιμαρτυρουμένους υπό της κοινής ημών ιεράς των Αποστόλων παραδόσεως.
Τα τέσσαρα κέρατα του Σταυρού του Γολγοθά επεκτεινόμενα επί των ορέων της Κύπρου, καθιστούν αυτήν και τον ευσεβή λαόν αλλά και την χαροποιόν ανάστασιν του καινού και κενού, της του Χριστού αναστάσεως Τάφου. Του Τάφου, εξ ου επήγασεν η εν Χριστώ ζωοποιός και ενοποιός δύναμις της «Ρωμηοσύνης».
Τούτου ένεκεν οι Άγιοι Τόποι με κέντρον την Ιερουσαλήμ θέτουν την νήσον Κύπρον υπό την επιρροήν αυτών, αναδεικνύοντες αυτήν φορέα όλων των εκφάνσεων του πολυ-πολιτισμικού μεγέθους της Ρωμηοσύνης, του εκδηλουμένου θρησκευτικώς, κοινωνικώς αλλά και πολιτικώς.
Λέγομεν και πολιτικώς, διότι το κοινωνικοπολιτικόν καθεστώς της Κύπρου, όπως προβάλλεται σήμερον, τελεί και πάλιν υπό την άμεσον η έμμεσον επιρροήν του κοινωνικοπολιτικώς και εν προκειμένω θρησκευτικώς διαμορφουμένου μελλοντικού καθεστώτος των Αγίων Τόπων της Ιερουσαλήμ, της οποίας Ιερουσαλήμ το Ελληνορθόδοξον Πατριαρχείον, το γνωστόν ως «Ρουμ Ορθοντόξ» αποτελεί την Χριστιανικήν αυτής καρδιάν, την συνυπάρχουσαν και αρμονικώς συλλειτουργούσαν μετά των άλλων καρδιών αυτής του Ισλάμ και του Ιουδαϊσμού.
Με άλλα λόγια, όταν την πολυσήμαντον και περιεκτικήν (inclusive) θεολογικήν δύναμιν της Ρωμηοσύνης αντιστρατεύονται πολιτικά συστήματα με αποκλειστικήν (exclusive) ιδεολογικήν θεώρησιν, τότε επέρχεται ακαταστασία∙ και εν προκειμένω ισχύουν οι υμνογραφικοί λόγοι των Πατέρων της Εκκλησίας: «Γλώσσαί ποτε συνεχύθησαν δια την τόλμαν της πυργοποιΐας…Τότε κατειργάσθη η αφωνία προς τιμωρίαν∙ άρτι καινουργείται η συμφωνία προς σωτηρίαν των ψυχών».
Την υπο των Ρουμ Ορθοντόξ Πατριαρχείων της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένου και του τα πρεσβεία τιμής φέροντος Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, καινουργηθείσαν συμφωνίαν κηρύττει και Χριστοπρεπώς ευαγγελίζεται η «Ρωμηοσύνη», η οποία διεφύλαξε ακεραίαν και αλώβητον την εθνικοθρησκευτικήν ταυτότητα των Αγίων Τόπων, πολλώ δε μάλλον της την ρομφαίαν διελθούσης και πληγείσης πλευράς αγιοτόκου Κύπρου.
Με τους ταπεινούς αυτούς διαλογισμούς χαιρετίζομεν και επευλογούμεν τας εργασίας του τρίτου Διεθνούς Συνεδρίου της «Ρωμηοσύνης» μεταφέροντες την ευλογίαν και την χάριν των αγίων του Σωτήρος ημών Χριστού Τόπων.
Ευχόμενοι εν ταυτώ πάσαν επιτυχίαν.
Ευχαριστώ.
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/10/10/2106/
Login
Υπενθύμιση κωδικού