Την Τετάρτην, 8ην/21ην Σεπτεμβρίου 2011, η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προεξήρξε της εορτής του Γενεθλίου της Θεοτόκου εις την πόλιν της Μπετζάλλας.
Η πόλις αυτή είναι πλησιόχωρος της Βηθλεέμ, της Βιβλικής πόλεως Γκηλώ και του σημερινού ομωνύμου Ισραηλινού συνοικισμού και ανήκει εις την Παλαιστινιακήν Αυτονομίαν με 15.000 χιλιάδας περίπου κατοίκους, εκ των οποίων περί τας 7.000 χιλάδας είναι Ορθόδοξοι.
Εις την πόλιν αυτήν το Πατριαρχείον έχει σήμερον ηγούμενον τον Αγιοταφίτην Αρχιμανδρίτην π. Νάρκισσον και τρεις εγγάμους Αραβοφώνους ιερείς. Εις την Αραβόφωνον αυτήν Κοινότητα της Μπετζάλλας ανήκουν δύο μεγαλοπρεπείς ναοί μετ’ εικονοστασίων θαυμασίας τέχνης του Αγίου Νικολάου και του Γενεθλίου της Θεοτόκου.
Εις τούτον τον εορτάζοντα Ναόν του Γενεθλίου της Θεοτόκου ετέλεσε την θείαν Λειτουργίαν ο Μακαριώτατος Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, ιερέων και διακόνων του Πατριαρχείου, του καθηγουμένου Αρχιμανδρίτου Ναρκίσσου και των ιερέων της ενορίας π. Νικολάου, Γεωργίου και Παύλου και ιερέων των ομόρων πόλεων.
Πλήθος Ορθοδόξων κατέκλυσαν τον ιερόν ναόν και ήκουσαν μετά κατανύξεως την ψαλμωδίαν της χορωδίας της κώμης και μετά προσοχής τον λόγον του Μακαριωτάτου, έχοντα ως έπεται:
«Η γέννησίς σου Θεοτόκε χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη, εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, και λύσας την κατάραν έδωκε την ευλογίαν και καταργήσας τον θάνατον εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί.
Αγάλλεται σήμερον η αγία ημών Εκκλησία επί τη εορτή του χαρμοσύνου δια την ανθρωπότητα γεγονότος του Γενεθλίου της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας. Είναι δε χαρμόσυνον το γεγονός τούτο», διότι εκ της Παρθένου Μαρίας ανέτειλεν ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών.
Την ανατολήν του Ηλίου τούτου, δηλονότι του Χριστού, προείπον οι σοφοί του κόσμου και σαφώς προκατήγγειλαν οι Άγιοι Προφήται, ως ο μεγαλοφωνώτατος Ησαΐας, ο οποίος λέγει: «δια τούτο δώσει Κυριος αυτός υμίν σημείον· ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει, και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ», ( Ησ. 7,14)». Ο δε προφήτης Ιεζεκιήλ λέγει: «και είπε Κυριος προς με· η πύλη αύτη κεκλεισμένη έσται, ουκ ανοιχθήσεται, και ουδείς μη διέλθη δι’ αυτής, ότι Κυριος ο Θεός Ισραήλ εισελεύσεται δι’ αυτής, και έσται κεκλεισμένη», (Ιεζ. 44,2).
Εις τους λόγους των προφητών τούτων οι Θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας είδον την αειπαρθενίαν της Θεοτόκου. Η δε αειπαρθενία της Θεοτόκου αποτελεί το ιδιαίτερον γνώρισμα, το οποίον καθιστά την δια Πνεύματος Αγίου κλήσιν και συμμετοχήν Αυτής (της Θεοτόκου) εις το μυστήριον της ενσαρκώσεως του Θεού Λόγου, δηλονότι της σωτηρίας του ανθρώπου «σημείον αντιλεγόμενον», παρά το αναντίρρητον γεγονός ότι τούτο επιμαρτυρείται και επιβεβαιούται τόσον από τους προφητικούς όσον και τους Κυριακούς λόγους των Αγίων Γραφών, ως λέγει και ο υμνωδός (άγιος Στέφανος Αγιοπολίτης): «Η απαρχή της ημών σωτηρίας, λαοί, σήμερον γέγονεν. Ιδού γαρ η προορισθείσα από γενεών αρχαίων Μήτηρ και Παρθένος και δοχείον Θεού εκ στείρας γεννηθήναι προέρχεται. Άνθος εκ του Ιεσσαί και εκ της ρίζης αυτού ράβδος εβλάστησεν».
Με άλλα λόγια, ο υμνωδός της Εκκλησίας αναγγέλλει εις τους λαούς της γης ότι σήμερον ημέρα της των ανθρώπων σωτηρίας: «Ιδού γαρ η Παρθένος πρόεισιν εκ Πέτρας αγόνου, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών».
Η γέννησις της Θεοτόκου, αδελφοί μου, κατ’ ουσίαν προμηνύει τον Ευαγγελισμόν της κλήσεως Αυτής εις την υπηρεσίαν του μυστηρίου της θείας Οικονομίας, δηλαδή της ενσαρκώσεως του Θεού Λόγου. Τούτο σημαίνει ότι η γέννησις της Θεοτόκου συνδέεται αρρήκτως με το μυστήριον της σωτηρίας των ανθρώπων. Συνδέεται άμεσα με την λύσιν της κατάρας του νόμου, εκ της οποίας κατάρας μας εξηγόρασεν ο Χριστός, ως λέγει ο μακάριος Παύλος: «Χριστός ημάς εξηγόρασεν εκ της κατάρας του νόμου, γενόμενος υπέρ ημών κατάρα. Γέγραπται γαρ επικατάρατος πας ο κρεμάμενος επί ξύλου», (Γαλ. 3,13).
Προσέτι δε και κυρίως συνδέεται η γέννησις της Θεοτόκου με την κατάργησιν του θανάτου της αμαρτίας. Του θανάτου, τον οποίον εισήγαγεν εις τον κόσμον ουχί η τελεία αγάπη του Θεού Πατρός, αλλά η παρακοή εις το θέλημα και η παράβασις του Παλαιού Αδάμ των εντολών του Θεού, ως διδάσκει ο σοφός Παύλος: «Δια τούτο, ώσπερ δι’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθε και δια της αμαρτίας ο θάνατος και ούτως εις πάντας ανθρώπους ο θάνατος διήλθεν, εφ’ ω πάντες ήμαρτον», (Ρωμ. 5,12). Ερμηνεύων τους λόγους τούτους του Παύλου ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: «Νενόσηκεν όμως η φύσις την αμαρτίαν δια της παρακοής του ενός, τουτέστιν Αδάμ. Ούτω δε κατεστάθησαν αμαρτωλοί οι πολλοί ουχ ως εν εκ της εκείνου φύσεως όντες, της υπό νόμον πεσούσης της αμαρτίας», (Κυρ. Αλεξ, P.G. 74, 789).
Καθίσταται φανερόν λοιπόν ότι το Γενέθλιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, ως ψάλλει ο υμνωδός, εχάρισε την ελευθερίαν εις μεν τον Ιωακείμ και την Άνναν, τους γονείς της αειπαρθένου Μαρίας εκ του ονειδισμού της ατεκνίας. Εις δε τον Αδάμ και την Εύαν εκ του θανάτου της φθοράς της αμαρτίας. Ιδού λοιπόν διατί η γέννησις της Θεοτόκου χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, εγκωμιάζων κατά τρόπον υμνολογικόν το περιεχόμενον και την υψίστην σημασίαν εκάστης εορτής, αφορώσης εις το Θεομητορικόν πρόσωπον της Παναγίας, λέγει: «Παρθενική πανήγυρις σήμερον, αδελφοί, σκιρτάτω η κτίσις, χορευέτω η ανθρωπότης, συνεκάλεσε γαρ ημάς η Αγία Θεοτόκος, το αμόλυντον κειμήλιον της Παρθενίας, ο λογικός του δευτέρου Αδάμ Παράδεισος, το εργαστήριον της ενώσεως των δύο φύσεων, η πανήγυρις του σωτηρίου συναλλάγματος, η παστάς, εν η ο Λόγος ενυμφεύσατο την σάρκα, η όντως κούφη νεφέλη, η τον επί των Χερουβείμ μετά σώματος βαστάσασα», (Παρακλητική, Ήχος Α’, Δογμ. Εσπερινού).
Ναι, αδελφοί μου, μας συνεκάλεσε σήμερον η αγία Θεοτόκος εν τω ιερώ τούτω τόπω δια της Εκκλησίας, δια να συμμετάσχωμεν εις την πανήγυριν του «σωτηρίου συναλλάγματος», δηλονότι την πανήγυριν, κατά την οποίαν ο Θεός Λόγος ενυμφεύσατο την σάρκα, ημών των ανθρώπων εκ των αγνών αιμάτων της αειπαρθένου Μαρίας. Μέγα και θαυμαστόν όντως το πανηγυριζόμενον μυστήριον των Γενεθλίων της Αγίας Θεοτόκου. Ταις αυτής ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών. Χάρισαι την ειρήνην και την δικαιοσύνην σου εις τον χειμαζόμενον τόπον ημών και εις τον κόσμον σου άπαντα. Αμήν».
Την θ. Λειτουργίαν ηκολούθησε δεξίωσις εις το ηγουμενείον και τράπεζα εις το ξενοδοχείον, παρατεθείσα υπό του καθηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Ναρκίσσου και Επιτρόπων του ιερού ναού της Κοινότητος.
Εκ της Αρχιγραμματείας.
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/09/21/4324/
Login
Υπενθύμιση κωδικού