Η εορτή της εγέρσεως του Λαζάρου, μετά της οποίας συνέπεσεν η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το Σάββατον, 25ην Μαρτίου/ 7ην Απριλίου 2012, υπό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, συμφώνως προς την προσκυνηματικήν αυτού τάξιν εις την Βηθανίαν και το Όρος των Ελαιών.
Δια την εορτήν εις την Βηθανίαν μετέβη η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων εις την Ιεράν Μονήν των αδελφών του αγίου Λαζάρου Μάρθας και Μαρίας.
Ενταύθα γενόμενος δεκτός ενθέρμως ο Μακαριώτατος υπό των ενδεδυμένων ιερέων και διακόνων και της ηγουμένης της Μονής οσιωτάτης μοναχής Ευπραξίας και της συνοδείας αυτής, προεξήρξε της ακολουθίας του Όρθρου και της θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ των Ιερωτάτων Μητροπολιτών Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου και Βόστρων κ. Τιμοθέου και των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Λήδρας και ηγουμένου της Ιεράς Μονής Μαχαιρά κ. Επιφανίου, παρεπιδημούντος εκ της Εκκλησίας της Κύπρου, ιερομονάχων Αγιοταφιτών και ιερέων παρεπιδημούντων εξ άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών και ιεροδιακόνων, ψαλλόντων των εκ Κύπρου ελθόντων ιεροψαλτών υπό τον Αρχιμανδρίτην π. Λάζαρον της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού και υπό τον εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Τριμυθούντος ιεροψάλτην κ. Ευάγγελον Γεωργίου και μετεχόντων εν ευσεβεία πλήθους ευσεβών προσκυνητών εξ Ελλάδος και εξ άλλων Ορθοδόξων χωρών, παρουσία του αντιπροσώπου της Κυπριακής Αντιπροσωπείας εις την Παλαιστινιακήν Αυτονομίας κ. Τάκη Δημοσθένους.
Προς τους ευλαβείς τούτους προσκυνητάς εκήρυξε τον θείον Λόγον ο Μακαριώτατος έχοντα ως έπεται:
«Την κοινήν Ανάστασιν προ του σου Πάθους πιστούμενος, εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός· όθεν και ημείς ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες, σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν· Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, εν ονόματι Κυρίου».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ευλαβείς προσκυνηταί,
Σήμερον η αγία του Χριστού Εκκλησία εορτάζει εν αυτώ τούτω τω ιερώ τόπω της Βηθανίας, το υπερφυές του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού θαύμα, δηλονότι την έγερσιν, την ανάστασιν του τετραημέρου νεκρού Λαζάρου, ως μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Ο ουν Ιησούς προ εξ ημερών του Πάσχα ήλθεν εις Βηθανίαν, όπου ην Λάζαρος ο τεθνηκώς, ον ήγειρεν εκ νεκρών», (Ιωάν. 12,1).
Ο Λάζαρος, ως γνωστόν, ήτο φίλος του Χριστού και αδελφός Μάρθας και Μαρίας, αίτινες εφιλοξένησαν και διηκόνησαν τον Χριστόν εις τον οίκον αυτών, ως μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς, (Λουκ. 10,38).
Όντως, αγαπητοί μου αδελφοί, το γεγονός της εκ νεκρών εγέρσεως η αναστάσεως του Λαζάρου αποτελεί θαύμα υπερφυές. Και τούτο διότι το μυστήριον της θείας οικονομίας, το φανερωθέν εις τους ανθρώπους εν τω σεσαρκωμένω Λόγω του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού πιστοποιείται με σημεία και τέρατα, άτινα εποίει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός κατά την επίγειον Αυτού παρουσίαν και διδασκαλίαν.
Ο Χριστός, ως λέγει ο υμνωδός Αυτού: «..η πάντων χαρά, η αλήθεια, το φως, η ζωή του κόσμου, η ανάστασις, τοις εν γη πεφανέρωται, τη αυτού αγαθότητι, και γέγονε τύπος της αναστάσεως, τοις πάσι παρέχων θείαν άφεσιν».
Με άλλα λόγια, ο Χριστός είναι η πραγματική και αιώνιος χαρά όλων των ανθρώπων και συμπάσης ορατής και αοράτου κτίσεως. Η χαρά δε αυτή εκδηλώνεται ως τρόπος ζωής. Τα συστατικά η αν θέλετε τα χαρακτηριστικά αυτού του τρόπου ζωής δηλαδή της χαράς, είναι πρώτον η αλήθεια, η οποία έκρινε και κρίνει τον κόσμον εν τω σταυρώ και δια του σταυρικού πάθους του Χριστού και δεύτερον το ανέσπερον φως της Αναστάσεως του Χριστού.
Το φως, το οποίον εφάνη, δια να φωτίση εκείνους που κάθηνται σαν κρατημένοι και απηλπισμένοι εις το σκότος της πλάνης και της ασεβείας και εις την σκιαν της αμαρτίας και του θανάτου.
Το Ευαγγέλιον της χαράς του Χριστού εορτάζει σήμερον η Εκκλησία μας εις τα τιμώμενα πρόσωπα της υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας και του αγίου και δικαίου Λαζάρου. Και εις μεν την αειπάρθενον Μαρίαν, διότι: «… τα κάτω τοις άνω συνάπτεται· ο Αδάμ καινουργείται, η Εύα της πρώτης λύπης ελευθερούται και η σκηνή της καθ ἡμᾶς ουσίας τη θεώσει του προσληφθέντος φυράματος ναός Θεού κεχρημάτικεν», ως ψάλλει ο υμνωδός.
Εις δε τον δίκαιον Λάζαρον, διότι ούτος, ως λέγει ο υμνωδός, «…γέγονεν της παλλιγγενεσίας προοίμιον σωτήριον…». Και τι σημαίνει παλλιγγενεσία; Παλλιγγενεσία σημαίνει δύο τινά, δύο πράγματα. Το μεν αφορά εις την απόκρισιν, την απάντησιν, την οποίαν έδωσεν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εις την αειπάρθενον Μαρίαν: «Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι· διο και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται υιός Θεού», (Λουκ. 1,35).
Η επέλευσις του Αγίου Πνεύματος επί της Παρθένου Μαρίας κατά την ημέραν του Ευαγγελισμού αυτής είναι κατά τον Μέγαν Παύλον χρηστότης και φιλανθρωπία του Σωτήρος ημών Θεού, ότε επεφάνη και έσωσεν ημάς δια λουτρού παλλιγγενεσίας και ανακαινώσεως Πνεύματος Αγίου, «ου εξέχεεν εφ’ ημάς πλουσίως δια Ιησού Χριστού του Σωτήρος ημών». (Τιτ. 3,6).
Το δε αφορά εις την εκ νεκρών έγερσιν η ανάστασιν του δικαίου Λαζάρου ολίγον προ του σταυρικού πάθους και της θριαμβευτικής Αναστάσεως του Σωτήρος ημών Χριστού. Δια της μεταβάσεώς Του ο Χριστός μαζί με τους μαθητάς Του εις τον τάφον του Λαζάρου, εδώ εις την Βηθανίαν, επιστοποίει-επεβεβαίωνε την εκ νεκρών τριήμερον Αυτού Ανάστασιν, την «κοινήν ανάστασιν», ως λέγει ο μελωδός της Εκκλησίας και ονομάζεται κοινή ανάστασις του Χριστού, διότι δεν αφορά εις την προσωπικήν Ανάστασιν του Θεανθρώπου Χριστού, αλλά εις την εκ της Παρθένου Μαρίας προσληφθείσαν ανθρωπίνην ημών φύσιν, την φύσιν του παλαιού Αδάμ, την οποίαν συνανέστησεν και συνεδόξασεν, χαριζόμενος ημίν τοις ανθρώποις την λύτρωσιν εκ των δεσμών του θανάτου, χαριζόμενος ημίν την ελευθερίαν της επιλογής της νέας εν Χριστώ ζωής, της ζωής του Νέου Αδάμ, του Χριστού, ειπόντος τοις μαθηταίς Αυτού: «Αμήν λέγω υμίν, ότι υμείς οι ακολουθήσαντές μοι εν τη παλλιγγενεσία, όταν καθίση ο υιός του ανθρώπου επί θρόνου δόξης αυτού καθίσεσθε και υμείς…..», (Ματθ. 19,28).
Σχολιάζων εν προκειμένω ο έγκριτος ερμηνευτής των Κυριακών Λόγων Ζυγαβηνός, λέγει: «Παλλιγγενεσία λέγει νυν την εκ νεκρών ανάστασιν ως παλινζωΐαν». Κατά δε άλλον θεοφόρον πατέρα της Εκκλησίας: «τι δε έστι παλλιγγενεσία; το εκ δευτέρου γεννηθήναι και ανακαινισθήναι».
Αγαπητοί μου αδελφοί, ο ελευθερωτής εκ της φθοράς της αμαρτίας και λυτρωτής εκ των δεσμών του θανάτου, Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και Θεός ημών μας καλεί δια της Παναγίας Αυτού μητρός και ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, αλλά και δια του φίλου και δικαίου Αυτού Λαζάρου να συμμετάσχωμεν εις την παλλιγγενεσίαν Αυτού, δηλονότι εις την αιώνιον Αυτού βασιλείαν. Μας καλεί επίσης να συμμετάσχωμεν της πνευματικής χαράς της παλλιγγενεσίας, δηλονότι της πνευματικής ημών αναστάσεως δια του υμνωδού λέγοντος: «Την ψυχωφελή, πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν, και την αγίαν Εβδομάδα του Πάθους Σου, αιτούμεν κατιδείν, Φιλάνθρωπε, του δοξάσαι εν αυτή τα μεγαλείά Σου, και την άφατον δι’ ημάς οικονομίαν Σου, ομοφρόνως μελωδούντες, Κύριε δόξα Σοι».
Αμήν».
Μετά την θείαν Λειτουργίαν έλαβε χώραν η καθιερωμένη λιτανεία, από της Ιεράς Μονής Μάρθας και Μαρίας δια της κεντρικής οδού της κώμης Βηθανίας εις τον προς δυσμάς αυτής κείμενον τάφον του Λαζάρου, εξ ου ηγέρθη «δεδεμένος κειρίαις» υπακούων εις το πρόσταγμα του Κυρίου «Λάζαρε, δεύρο έξω». (Ιω. 11,43).
Ταύτης προεξήρξεν ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Βόστρων κ. Τιμόθεος, συνοδευόμενος υπό του θεοφιλεστάτου Επισκόπου Λήδρας και ηγουμένου της Μονής Μαχαιρά κ. Επιφανίου, εν ω ο Αρχιμανδρίτης π. Λάζαρος εκράτει ανά χείρας τεμάχιον ιερού λειψάνου του Αγίου Λαζάρου, παρουσία και του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Αθανασίου και συνεργατών αυτού.
Επί του τάφου του Αγίου Λαζάρου ανεγνώσθη η κατά Ιωάννην ευαγγελική περικοπή της εγέρσεως του Λαζάρου υπό του προεξάρχοντος της λιτανείας Ιερωτάτου Μητροπολίτου Βόστρων κ. Τιμοθέου, μετά ταύτα δε ηκολούθησε προσκύνησις εις τον εντός της γης και του βράχου λελαξευμένον τάφον.
Μετά ταύτα ο Αρχιερεύς και οι ιερείς ανήλθον εις τον υπεράνω του τάφου του Αγίου Λαζάρου ανεγερθέντα υπό των μακαριστών Αρχιμανδριτών Θεοδοσίου ηγουμένου της Ιεράς Μονής Βηθανίας και Σεραφείμ πνευματικού της Μονής του Οσίου πατρός ημών Σάββα του ηγιασμένου, εκείθεν δε μετέβησαν τη συνοδεία εκπροσώπων της Παλαιστινιακής Αυτονομίας εις την Δημαρχίαν της κώμης δια χαιρετισμόν.
Η αρχιερατική συνοδεία μετά ταύτα, επέστρεψεν εις την Ιεράν Μονήν Μάρθας και Μαρίας, ένθα μετέσχε τραπέζης μετ’ ιχθύων, λόγω της εορτής του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, παρατεθείσης υπό της γηραιάς και σεβαστής ηγουμένης μοναχής Ευπραξίας.
Δια την εορτήν του αγίου και δικαίου τετραημέρου φίλου του Χριστού Λαζάρου και εν ταυτώ του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ετελέσθη κατά την προσκυνηματικήν τάξιν Εσπερινός αφ’ εσπέρας μετά λιτανείας δε μετά τούτον προς την Ιεράν Μονήν των Γαλιλαίων ανδρών και θεία Λειτουργία ανήμερα της εορτής επί του σεπτού προσκυνήματος του τόπου της Αναλήψεως εις ουρανούς του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επί του Όρους των Ελαιών προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου.
Εκ της Αρχιγραμματείας.
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στο σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2012/04/07/5649/
Login
Υπενθύμιση κωδικού