Σάββατο, 06 Ιουν, 2026
Ιλαρίωνος του νέου ηγουμένου της μονής των Δαλμάτων, Αττάλου του θαυματουργού, Μιχαήλ νεομάρτυρος (1771).

Άποψη του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Ναζαρέτ

23/10/2011 Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων προεξήρξε Θείας Λειτουργίας στη Ναζαρέτ


Την Κυριακήν, 10ην / 23ην Οκτωβρίου 2011, η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προεξήρξε της θείας Λειτουργίας εις το Ιερόν Προσκύνημα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου εις την Ναζαρέτ. Της θείας Λειτουργίας ταύτης προεξήρξε ο Μακαριώτατος, ανταποκρινόμενος εις πρόσκλησιν της Διοικητικής Επιτροπής και της Αντιπροσωπευτικής Συνελεύσεως της Ελληνορθοδόξου Αρβοφώνου Κοινότητος του Πατριαρχείου εις Ναζαρέτ επί τη επανεκλογή αυτών.

Μετά του Μακαριωτάτου συνελειτούργησαν ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός, ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, ο Γέρων Αρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος και ο παρεπιδημών εκ Γαλλίας Αρχιεπίσκοπος Κομάνων του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Γαβριήλ, ο Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Τιμίου Σταυρού π. Κλαύδιος, ο Αγιοταφίτης ηγούμενος της Ιεράς Μονής Θαβωρίου Όρους Αρχιμανδρίτης π. Ιλαρίων, ο Προϊστάμενος της εν Γενεύη Ρωσικής Εκκλησίας Αρχιμανδρίτης π. Αδριανός, οι ιερείς του Προσκυνήματος της Ναζαρέτ και τινες ιερείς των ομόρων αυτής κωμών.

Εις το αθρόως εν ευλαβεία και κατανύξει παρακολουθήσαν την θείαν Λειτουργίαν εκκλησίασμα ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον ελληνιστί ως έπεται :

«Αρκεί σοι η χάρις μου, η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται. Ήδιστα ουν μάλλον καυχήσομαι εν ταις ασθενείαις μου, ίνα επισκηνώση επ᾽εμέ η δύναμις του Χριστού», ομολογεί ο απόστολος των Εθνών μέγας Παύλος, (Β´ Κορ. 12,7).

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Η Χάρις του Θεού και η επισκιάσασα την Θεοτόκον και Μητέρα του Θεού δύναμις συνήγαγε πάντας ημάς, κλήρον και λαόν εις την δοξολογικήν και ευχαριστιακήν σύναξιν επί τη αγαθή ευκαιρία του εκ νέου και καθ᾽ όλα νομίμως αναδειχθέντος Εκκλησιαστικού τε και Κοινοτικού Συμβουλίου της Ιεράς Μητροπόλεως Ναζαρέτ.

Η Εκκλησία, ούσα το σώμα του Θεανθρώπου Χριστού, αποτελεί πραγματικότητα αναντίρρητον εντός της ανθρωπίνης ιστορίας, πραγματικότητα, την οποίαν ουδείς ηδυνήθη και ουδείς δύναται να αμφισβητήση. Της πραγματικότητος αυτής μάρτυς αψευδής είναι η Εκκλησία του Χριστού και εν προκειμένω, το παλαίφατον Πατριαρχείον των Ιεροσολύμων.

Η δε μαρτυρία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων εκπηγάζει εκ της αποστολικής και κηρυγματικής σωτηριώδους εμπειρίας του Αποστόλου Παύλου, καθ᾽ ην του εδόθη σκόλοψ τη σαρκί, ίνα μη υπεραίρηται, (Β´Κορ. 12,7). Και ομολογεί ο ίδιος: «Υπέρ τούτου τρις τον Κύριον παρεκάλεσα, ίνα αποστή απ᾽ εμού. Και είρηκέ μοι. Αρκεί σοι η Χάρις μου, η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται», (Β´Κορ. 12,9).

Τον σκόλοπα τούτον «τη σαρκί» φέρομεν και Ημείς, οι ελέω Θεού κατασταθέντες ιερουργοί και διάκονοι της εν Χριστώ αποστολικής διαδοχής Ιακώβου του Αδελφοθέου. Λέγομεν δε τούτο, διότι ημείς ως άνθρωποι σάρκα φορούντες και τον κόσμον οικούντες, ουδέν ποιούμεν αφ᾽εαυτών, αλλά και ουδέν δυνάμεθα ποιήσαι άνευ της θείας Χάριτος και δυνάμεως, η οποία τελειούται εν τη ασθενεία ημών. Αυτήν ακριβώς την δύναμιν υπεσχέθη εις τους μαθητάς και αποστόλους ο θείος της Εκκλησίας δομήτωρ λέγων: «αλλά λήψεσθε δύναμιν επελθόντος του Αγίου Πνεύματος εφ υμάς και έσεσθέ μοι μάρτυρες εν τε Ιερουσαλήμ και εν πάση Ιουδαία και Σαμαρεία και έως εσχάτου της γης», (Πραξ. 1,8).

Ναι, αγαπητοί μου, η του Χριστού παρουσία, δηλονότι η ζώσα Χριστιανική μαρτυρία εν τη αγία Γη δια μέσου της Εκκλησίας, είναι έργον της δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος, του επελθόντος εις τους έχοντας το μυστήριον της πίστεως «εις Χριστόν εσταυρωμένον και αναστάντα εν καθαρά συνειδήσει», ως λέγει ο σοφός Παύλος, ( Α´ Τιμ. 3,9).

Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου, δεν αρκεί η δια χειλέων μόνον ομολογία του ονόματος του Χριστού: «Ου πας ο λέγων μοι Κύριε, Κύριε εισελεύσεται εις την βασιλείαν των Ουρανών, αλλ᾽ ο ποιών το θέλημα του Πατρός μου του εν Ουρανοίς», λέγει ο Χριστός, επικαλούμενος τους λόγους του Προφήτου Ησαΐου: «Υποκριταί, καλώς προεφήτευσε περί υμών Ησαΐας λέγων: εγγίζει μοι ο λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσι με τιμά, η δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ᾽εμού», (Ματθ. 15,8).

Είναι καιρός, αγαπητοί μου, του ανανήψαι. Καιρός δηλαδή να έλθωμεν εις εαυτόν, διότι ζώμεν, ως μας υπενθυμίζει ο θείος Παύλος, εις καιρούς χαλεπούς, (Β´ Τιμ. 3,1), κατά τους οποίους, «έσονται γαρ οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεύσι απειθείς, αχάριστοι, φιλήδονοι μάλλον η φιλόθεοι, έχοντες μόρφωσιν ευσεβείας, την δε δύναμιν αυτής ηρνημένοι», ( Β´ Τιμ. 3, 2-5).

Είναι καιρός, επαναλαμβάνομεν αγαπητοί μου, να ανοίξωμεν τας καρδίας μας, δια να δεχθώμεν την θείαν έλλαμψιν «προς φωτισμόν της γνώσεως της δόξης του Θεού εν τω προσώπω του Ιησού Χριστού», (Β´ Κορ. 4,6). Έχομεν δε τον θησαυρόν της φωτιστικής και ενδόξου αυτής γνώσεως, ως λέγει ο θείος Παύλος, μέσα εις τα σώματά μας, τα εύθραυστα και χωμάτινα, δια να αποδεικνύηται ότι το υπερβολικόν μεγαλείον της δυνάμεώς μας, η οποία υπερνικά τα εμπόδια και τους κινδύνους είναι του Θεού και δεν προέρχεται από ημάς, τους ασθενείς και αδυνάτους: «έχομεν δε τους θησαυρούς τούτους εν οστρακίνοις σκεύεσιν, ίνα η υπερβολή της δυνάμεως η του Θεού και μη εξ ημών», (Β´Κορ. 4,7).

Το δε οστράκινον σκεύος, το οποίον περιέχει τον ανεκτίμητον τούτον θείον θησαυρόν είναι η Εκκλησία του Χριστού. Εις την ιδιάζουσαν δε κοινωνικοπολιτικήν κατάστασιν των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής και δη της Αγίας Γης είναι το Πατριαρχείον των Ιεροσολύμων, δηλαδή η Εκκλησία των σεπτών μαρτυρίων (Προσκυνημάτων) του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου εν Ναζαρέτ, της Γεννήσεως εν Βηθλεέμ και του Σταυρού και της Αναστάσεως εις Ιερουσαλήμ, του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

«Ιδού λοιπόν δη τι καλόν η τι τερπνόν, αλλ᾽ η το κατοικείν αδελφούς επί το αυτό», (Ψαλμ. 132,1). Ιδού, λοιπόν, ψάλλει ο Προφήτης Δαβίδ, τι ωραιότερον και τι τερπνότερον υπάρχει, παρά να κατοικούν αδελφοί ομού εν ομονοία: «Ου δεσμούμενοι φύσεως σχέσει, αλλά πίστεως τρόπω, ου φύσεως ακολουθία, αλλά πίστεως ενώσει τη δυνάμει του Αγίου Πνεύματος», κατά τον υμνωδόν της Εκκλησίας.

Τον θησαυρόν της θείας δυνάμεως, της εν ασθενεία τελειουμένης κατέχοντες, δόξαν και ευχαριστίαν αναπέμψωμεν τω Υιώ του Θεού και Πατρός ημών και τω Υιώ της Παρθένου Μαρίας, Κυρίω δε ημών Ιησού Χριστού. Αμήν».

και αραβιστί ως έπεται: (ιδ. ηλεκτρονικόν σύνδεσμον http://www.jp-newsgate.net/ar/2011/10/23/721/ )

Μετά την θείαν Λειτουργίαν επηκολούθησε δεξίωσις μετ᾽αναψυκτικών εις την παρακειμένην τω προσκυνήματι αίθουσαν, μετ᾽ αυτήν δε γεύμα εις το εστιατόριον του YMCA, παρατεθέν υπό των εκπροσώπων της Διοικητικής Επιτροπής και της Αντιπροσωπευτικής Συνελέυσεως της Ναζαρέτ.

Εις τας εν τη αιθούση της δεξιώσεως προσφωνήσεις ετονίσθη εκατέρωθεν η σημασία της συνεχίσεως της στενής πνευματικής συνεργασίας Πατριαρχείου και ποιμνίου, η συνέχισις των συναφθεισών συμφωνιών δια την ανέγερσιν του εις το Κτήμα του Κασρ-Ιλ-Μουτράν Εκκλησίας και σχολείου και η πρόθεσις του Μακαριωτάτου να ανεγείρη νέον κωδωνοστάσιον του ιερού ναού του Ευαγγελισμού δια δωρεάς ευσεβούς προσκυνητού εξ Ελλάδος και να ανταποκριθή δια την εν τω μέτρω του δυνατού αναπλήρωσιν των ελλειπόντων.

Η προσφώνησις του Μακαριωτάτου εις την αίθουσαν της δεξιώσεως έχει ως έπεται:

«Και τα νυν παρατίθεμαι υμάς αδελφοί, τω θείω λόγω της χάριτος αυτού, τω δυναμένω εποικοδομήσαι και δούναι υμίν κληρονομίαν εν τοις ηγιασμένοις … αργυρίου η χρυσίου η ιματισμού ουδενός επεθύμησα», (Πραξ. 20, 32-33).

Ιερώτατε Μητροπολίτα Ναζαρέτ και εν Χριστώ αδελφέ, κ. Κυριακέ.

Εκλελεγμένε Πρόεδρε του Κοινοτικού Συμβουλίου Ναζαρέτ, Dr. Azmi Hakim και αξιότιμα μέλη αυτού,

Αγαπητοί αδελφοί,

Με τους ανωτέρω Παυλείους λόγους χαιρετίζομεν υμάς και εν ταυτώ συγχαίρομεν μεθ᾽ υμών επί τη καθ᾽ όλα νομίμω επανεκλογή και εγκαταστάσει υμών ως του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου του εν Ναζαρέτ χριστεπωνύμου Ελληνορθοδόξου πληρώματος Ημών.

Επικαλούμεθα τους λόγους του σοφού Παύλου, διότι ούτος προτρέπει ημάς ότι δει «χαίρειν μετά χαιρόντων», (Ρωμ. 12,15).

Μάλιστα δε κατά την υπό του Χριστεπωνύμου πληρώματος της Κοινότητος ημών ανατεθείσης υμίν φροντίδος και μερίμνης αυτής δια της ψήφου εμπιστοσύνης των πιστών μελών αυτής.

Κύριε Πρόεδρε,

αναλαμβάνετε τα ηνία της σεβαστής ημών Κοινότητος εις καιρούς λίαν χαλεπούς, αλλά και ευπροσδέκτους κατά Παύλον. Χαλεπούς μεν, ένεκεν των απροβλέπτων και μάλλον απειλητικών κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων, των διαδραματιζομένων εν τη Μέση Ανατολή και δη εν τη περιοχή ημών. Ευπροσδέκτους δε, ένεκεν της σφυρηλατουμένης ενότητος κλήρου τε και λαού, Κοινότητος και Πατριαρχείου. Λέγομεν δε τούτο, διότι απεδείχθη περίτρανα ότι η ενότης του Χριστεπωνύμου ποιμνίου μετά της πνευματικής άμα δε και εκκλησιαστικής αναφοράς αυτού είναι απόρροια της άχρι τούδε αγαστής και αρμονικής συνεργασίας, βασιζομένης επί του διαλόγου της εν Χριστώ αγάπης και αληθείας.

Ουχ ήττον δε και επί της εντολής του Κυρίου λέγοντος, «ος εάν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος, ώσπερ ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών», ( Ματθ. 20, 27-28).

Επ᾽ουδενί αμφιβάλλομεν ότι ο εχθρός της Εκκλησίας και συνεπώς ο εχθρός της ομονοίας και της ενότητος αυτής, δηλονότι ο αντίδικος διάβολος, «ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη», (Α´ Πέτρ. 5-8).

Ου φοβούμεθα ουδέ πτοούμεθα, διότι έχομεν αρχηγόν της πίστεως ημών τον νικητήν του θανάτου, τον σταυρωθέντα και αναστάντα Χριστόν, επί τον Οποίον επιρρίπτομεν πάσαν την μέριμναν ημών, «ότι Αυτώ μέλλει περί ημών», (Πέτρ. 5,8).

Κατακλείομεν την προσλαλιάν ημών δια των λόγων του Αποστόλου Πέτρου, λέγοντος: «αντίστητε τω αντιδίκω διαβόλω στερεοί της πίστεως, ειδότες τα αυτά των παθημάτων τη εν κόσμω υμών αδελφότητι επιτελείσθαι». Αναλυτικώτερον ειπείν: Προς τον αντίπαλον τούτον αντιστάθητε, στηριγμένοι στερεοί εις την πίστιν, παρηγορούμενοι από την γνώσιν, ότι τα ίδια ακριβώς παθήματα γίνονται εφ᾽ όλους τους εν Χριστώ αδελφούς, που είναι διεσπαρμένοι μέσα εις τον μακράν του Θεού κόσμον.

Επί δε τούτοις, επικαλούμενοι τας Πατρικάς και Πατριαρχικάς ημών ευχάς και ευλογίας, ευχόμεθα υμίν, Κύριε Πρόεδρε, και τοις ευσεβείς συνεργάταις υμών την χάριν του Παναγίου Τάφου και του Ιερού Προσκυνήματος του Ευαγγελισμού της αειπαρθένου και υπερευλογημένης Θεοτόκου Μαρίας υπέρ ευοδώσεως των νέων υψηλών υμών καθηκόντων.

Συγχαρητήρια και καλήν επιτυχίαν. Αμήν».

Η προσφώνησις του Προέδρου της Διοικητικής Επιτροπής κ. Άζμη Χακήμ έχει αραβιστί ως έπεται: (ιδ. ηλεκτρονικόν σύνδεσμον http://www.jp-newsgate.net/ar/2011/10/23/717/ )

Εκ της Αρχιγραμματείας

 

Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/10/23/4476/



Print-icon 




Πνευματικά δικαιώματα 2009-2013 © «Ρωμηοσύνη»
Επιτρέπεται η αναπαραγωγή του υλικού του ιστοχώρου με προϋπόθεση την αναφορά στην πηγή: «Ρωμηοσύνη» www.romiosini.org.gr

:: Πατριαρχείο Ιεροσολύμων :: Ειδήσεις εκ του Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων :: Σχετικά :: Τελευταία νέα :: Τρέχοντα Προγράμματα :: Ιστορικό Αρχείο της Μ.Κ.Ο. "Ρωμηοσύνη" ::


Login-iconLogin  ForgottenPassword-iconΥπενθύμιση κωδικού 

Αυτή τη στιγμή διαβάζουν την ιστοσελίδα μας 122 επισκέπτες.