Από του έτους 1965, η 13η /26η Οκτωβρίου έχει καθιερωθή εις το εορτολόγιον της Σιωνίτιδος Εκκλησίας ως ημέρα της μνήμης της επανακομιδής του λειψάνου του οσίου Σάββα του ηγιασμένου. Είναι η ημέρα, κατά την οποίαν μετά τας απαραιτήτους συνεννοήσεις, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επέστρεψε το λείψανον του οσίου Σάββα, το οποίον είχον λάβει μεθ’ εαυτών οι Σταυροφόροι εις την Βενετίαν. Κατά την ως άνω ημέραν το λείψανον του οσίου Σάββα κατέφθασεν εις την Πύλην του Δαβίδ, συνοδευόμενον υπό της εις Ρώμην μεταβάσης αποστολής του Πατριαρχείου, αποτελουμένης εκ του μακαριστού Μητροπολίτου Πέτρας Γερμανού, του πολιού νυν Μητροπολίτου Γέροντος Καισαρείας κ. Βασιλείου, του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού (ως διακόνου τότε) και του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Σεραφείμ, Πνευματικού της Μονής του οσίου Σάββα.
Το ιερόν λείψανον μετηνέχθη τότε δι’ επισήμου πομπής, της οποίας προεξήρχεν ο αείμνηστος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Βενέδικτος, από της Πύλης του Δαβίδ εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως. Εκεί εναπετέθη επί μίαν εβδομάδα δια προσκύνησιν και ακολούθως μετηνέχθη εις την ιεράν αυτού Μονήν εις το Καθολικόν αυτής, εις το οποίον έως και της σήμερον φυλάσσεται.
Το λείψανον του Αγίου Σάββα εις την Ιεράν Λαύραν, την οποίαν ούτος ίδρυσε περί το 48ο μ.Χ., ωργάνωσε, κατηύθυνε πνευματικώς, εδραίωσε και ηύξησε, είναι μία ζωντανή ενισχυτική και ιαματική παρουσία δια τους σκληρώς ασκητικώς αγωνιζομένους Αγιοσαββίτας Πατέρας, αλλά και δια τους προσκυνητάς της Μονής. Οι Αγιοσαββίται Πατέρες περιβάλλουν με ιεράν ευλάβειαν και βαθύν σεβασμόν το σκήνωμα του αγίου και εναποθέτουν εις αυτό την υπέρβασιν και επίλυσιν πολλών εκ των προβλημάτων αυτών.
Ακολουθούντες την από του έτους 1965 καθιερωθείσαν τυπικήν διάταξιν οι Αγιοσαββίται Πατέρες, εώρτασαν και εφέτος την ιεράν αυτήν εορτήν.
Αφ’ εσπέρας της Δευτέρας, 12ης /25ης Οκτωβρίου 2010, υπεδέχθησαν μετά χαράς μεγάλης, προπορευομένου του πνευματικού αυτών, Αρχιμανδρίτου π. Ευδοκίμου, επιτελέσαντος θαυμαστόν ανακαινιστικόν έργον εις την Μονήν, τον ηγούμενον της Λαύρας, Μακαριώτατον Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον, προερχόμενον εξ Ιεροσολύμων μετά συνοδείας των Αρχιερέων, Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αβήλων κ. Δωροθέου, Αρχιερέως του έτους τούτου δια τας εορτάς του αγίου Σάββα, και Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Γέροντος Αρχιγραμματέως, του εν Βηθλεέμ Πατριαρχικού Επιτρόπου Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, του ηγουμένου του Φχες και Αντιπροέδρου της Οικονομικής Επιτροπής Αρχιμανδρίτου Ιερωνύμου και του Αρχιδιακόνου Αθανασίου. Την εν τη εισόδω της Μονής υποδοχήν, ηκολούθησε η εν ψαλμωδία κάθοδος εις το προ του Καθολικού προαύλιον και η προσκύνησις ενταύθα εις τον Τάφον του Αγίου, η είσοδος εις το Καθολικόν, η προσκύνησις του εν αυτώ εναποκειμένου σκηνώματος του οσίου και της εικόνος της Παναγίας Τριχερούσης, προ έτους φιλοτεχνηθείσης υπό του Δανιηλαίου Αγιορείτου μοναχού π. Δανιήλ, επιχορηγηθείσης δε οικονομικώς υπό του Αγιοπαυλίτου μοναχού π. Νικοδήμου, δωρηθείσης δε τη Μονή του Οσίου Σάββα, η σύντομος δέησις και η του «ως ευ παρέστητε» προσφώνησις του πνευματικού πατρός της Μονής Αρχιμανδρίτου Ευδοκίμου προς τον Μακαριώτατον και την συνοδείαν Του. Μετά την εν τω Ναώ προσκύνησιν ταύτην ηκολούθησε μικρά δεξίωσις εκ ψυχρού ύδατος και γλυκισμάτων, καρπών της φιλοξένου διαθέσεως των Αγιοσαββιτών, εσπέριος τράπεζα, -καθ’ ότι εορτή- και ανάπαυσις εν τοις κελλίοις.
Μετά δίωρον ανάπαυσιν ήρξατο περί την 21.00 μ.μ. (κοσμικήν ώραν) η ολονύκτιος αγρυπνία δια του Αποδείπνου-, των Χαιρετισμών της Θεοτόκου, του Εσπερινού μετ’ αρτοκλασίας, του Όρθρου και της θ. Λειτουργίας, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, συλλειτουργούντων Αυτώ των ως άνω ειρημένων Αρχιερέων και Ιερομονάχων του Πατριαρχείου εξ Ιεροσολύμων και αραβοφώνων εντοπίων Πρεσβυτέρων, ψαλλόντων των Αγιοσαββιτών Πατέρων εν χορωδία εκ δεξιών ελληνιστί και της αραβοφώνου χορωδίας υπό του Αρχιμανδρίτου Φιλοθέου, ηγουμένου της Άκκρης-Πτολεμαΐδος εξ αριστερών αραβιστί , μετεχόντων εν κατανύξει κάι ευλαβεία των Αγιοσαββιτών και άλλων μοναχών και Ελληνορθοδόξων Αραβοφώνων πιστών εκ των περιχώρων Βηθλεέμ, Χωρίου των Ποιμένων και Μπετζάλλας εις μίαν κατανυκτικήν και λαμπράν πνευματικήν λειτουργικήν ατμόσφαιραν εν τω φωτί των κανδηλών και των πολυελαίων, επιμελώς τηρουμένων αναμμένων υπό των φιλοπόνων και ευλαβών και φίλων της ιεράς παραδόσεως Αγιοσαββιτών μοναχών.
Μετά την εν τω Ιερώ Βήματι Μετάληψιν των Ιερέων εις το Κοινωνικόν, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος εκήρυξε τον θείον λόγον εις τους μοναχούς και τους πιστούς, υπογραμμίζων τα κάτωθι:
«Η Εκκλησία των Ιεροσολύμων, η μήτηρ των Εκκλησιών και η ιερά Λαύρα αυτής του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου εορτάζει σήμερον δύο γεγονότα. Αφ’ ενός μεν την ανακομιδήν του σκηνώματος του οσίου Σάββα και αφ’ετέρου την εγκατάστασιν της εικόνος της Θεοτόκου, Παναγίας Τριχερούσης, αντιγράφου αυτής της Μονής του Χιλανδαρίου εν Αγίω Όρει. Και τα δύο γεγονότα αυτά συνδέονται με τη αγιότητα. Η αγιότης αυτή είναι δώρον της Χάριτος του Θεού προς ημάς τους ανθρώπους. Την αγιότητα ταύτην έλαβεν από του Θεού ο όσιος Σάββας ο ηγιασμένος δια την οσιωτάτην βιοτήν αυτού. Έλαβε ταύτην όχι μόνον η ψυχή αυτού, αλλά και το ιερόν λείψανον αυτού. Τούτο επίσης κατέστη δοχείον της αγιαστικής χάριτος του Θεού. Ταύτην έλαβε από τον Θεόν και η Θεοτόκος Μαρία, λόγω της υπέρ-αγιότητος αυτής, αλλά κυρίως λόγω της εν υπακοή ανταποκρίσεως αυτής εις την εκ Πνεύματος Αγίου ενανθρώπησιν του Υιού και Λόγου του Θεού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Η αγιότης της Υπεραγίας Θεοτόκου, η μεταδιδομένη εις ημάς και δια της παρούσης εικόνος του Αγίου Όρους Παναγίας της Τριχερούσης και δια του αφθόρου σκηνώματος του οσίου Σάββα του ηγιασμένου, αποτελούν τρανήν απόδειξιν της πίστεως ημών εις την Ανάστασιν του Ιησού Χριστού και εις την συνανάστασιν ημών και την ζωήν ημών μετ’ Αυτού εν τη ζωή ταύτη εις το Σώμα Αυτού την Εκκλησίαν και μετά την ζωήν ταύτην εις την ουράνιον θριαμβεύουσαν Εκκλησίαν. Ταύτας τας ευλογίας και χάριτας της εν τη ζωή ταύτη και μετά ταύτην μετοχής εις την κοινωνίαν των αγίων, εύχομαι όπως αξιώση ο Θεός δια των πρεσβειών της Θεοτόκου και του οσίου Σάββα, τους Αγιοσαββίτας Πατέρας και συνεορταστάς αυτών, τους εκ των περιχώρων προσελθόντας και πάντας ημάς».
Τους λόγους τούτους ηκολούθησε η θεία Κοινωνία, η ευλογία του αντιδώρου και η εις το χειμερινόν Επιτροπικόν- νάρθηκα της Μονής- βρώσις των κολλύβων και πόσις του άρτου και του οίνου της αρτοκλασίας εν ευφροσύνη, χαρά και αγαλλιάσει και δοξολογία του Θεού.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/10/26/2234/
Login
Υπενθύμιση κωδικού